الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۲۲۹

حدیث در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابُ مَوْلِدِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْه‏

کتاب الحجة · روایت شده از امام حسن مجتبى عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن صفوان الجمال قال :

كُنْتُ أَنَا وَ عَامِرٌ وَ عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ جُذَاعَةَ اَلْأَزْدِيُ‏ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ قَالَ فَقَالَ لَهُ‏ عَامِرٌ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ اَلنَّاسَ يَزْعُمُونَ أَنَ‏ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ ع‏ دُفِنَ‏ بِالرَّحَبَةِ قَالَ لاَ قَالَ فَأَيْنَ دُفِنَ قَالَ إِنَّهُ لَمَّا مَاتَ اِحْتَمَلَهُ‏ اَلْحَسَنُ ع‏ فَأَتَى بِهِ ظَهْرَ اَلْكُوفَةِ قَرِيباً مِنَ‏ اَلنَّجَفِ‏ يَسْرَةً عَنِ‏ اَلْغَرِيِ‏ يَمْنَةً عَنِ‏ اَلْحِيرَةِ فَدَفَنَهُ بَيْنَ رَكَوَاتٍ بِيضٍ قَالَ فَلَمَّا كَانَ بَعْدُ ذَهَبْتُ إِلَى اَلْمَوْضِعِ فَتَوَهَّمْتُ مَوْضِعاً مِنْهُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ لِي أَصَبْتَ رَحِمَكَ اَللَّهُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۳۱۳ صفوان جمّال گوید: من و عامر و عبد الله بن جذاعه ازدی خدمت امام صادق (ع) بودیم، گوید: عامر به آن حضرت گفت: قربانت، مردم پندارند که امیر المؤمنین (ع) در رحبه (در میدان کوفه یا جلو خان مسجد کوفه) به خاک سپرده شده، فرمود: نه، گفت: پس کجا به خاک سپرده شده؟ فرمود: چون وفات کرد، امام حسن (ع) او را برداشت و برد در پشت شهر کوفه، نزدیک نجف (تپه یا سدّی که جلو آب بندند) سمت چپ غری (قبر دو ندیم جذیمة الأبرش) و سمت راست حیره (کاخ نعمان بن منذر که در یک میلی کوفه بوده است) و او را میان تپه‏های کوچکی که ریگهای سفید و در نما داشت و می‏درخشیدند به خاک سپرد. راوی گوید: پس از آن من به همان جا رفتم و یک جا را درنظر آوردم که قبر آن حضرت است، و سپس خدمت امام صادق (ع) آمدم و به او گزارش دادم، به من فرمود: درست فهمیدی، خدایت رحمت کند- سه بار-. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۳۵۳ صفوان جمال گوید: من و عامر و عبد اللَّه بن جذاعة ازدی خدمت امام صادق علیه السلام بودیم‏ عامر بحضرت عرضکرد: قربانت گردم، مردم گمان میکنند امیر المؤمنین علیه السلام در رحبه (میدان کوفه یا جلو خان مسجدش) دفن شده است، فرمود: چنین نیست، عرضکرد: پس کجا دفن شد؟ فرمود: چون وفات نمود، امام حسن علیه السلام او را برداشت و پشت کوفه نزدیک تپه بلند، دست چپ غری و دست راست حیره آورد و در میان تپه‏های کوچکی که ریگ سفید داشت بخاک سپرد. راوی گوید: سپس من بآنجا رفتم و محلی را فکر کردم که قبر آن حضرتست، آنگاه خدمت امام آمدم و باو گزارش دادم، بمن فرمود: درست فهمیدی خدایت رحمت کند- تا سه بار محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۵۷۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از صفوان جمّال که گفت: من و عامر و عبداللَّه بن جُذاعه ازدی در خدمت امام جعفر صادق علیه السلام‏ بودیم. صفوان می‏گوید که: عامر به آن حضرت عرض کرد که: فدای تو گردم، مردم گمان می‏کنند که امیر المؤمنین علیه السلام در رحبه کوفه مدفون است. حضرت فرمود: «نه، چنین نیست». عرض کرد: پس در کجا دفن شده؟ فرمود که: «امیر المؤمنین چون رحلت فرمود، حضرت امام حسن علیه السلام او را برداشت و آورد در پشت کوفه نزدیک به نجف که دریایی است خشک شده که در این زمان، در پشت حصار شهر نجف واقع است در طرف دست چپ غری و راست حیره (و غرّی، بر وزن غنیّ بنایی است نیکو و از آن است غریّان که دو بنای مشهور بوده‏اند در کوفه. و حیره به کسر حاء شهری بوده نزدیک کوفه) پس آن حضرت را دفن کرد در میان سنگ‏های چقماق سفید» (یعنی: روشن و درخشان). راوی می‏گوید که: چون بعد از آن اتّفاق افتاد که به آنجا رفتم، قبر آن حضرت را در موضعی از آن خیال کردم، پس به خدمت آن حضرت که آمدم او را خبر دادم سه مرتبه به من فرمود که: «درست یافته‏ای- خدا تو را رحمت کند-».

راویان