الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۳۵۹

علي عن النضر بن صباح البجلي عن محمد بن يوسف الشاشي قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۵۳۷ محمد بن یوسف شاشی گوید: در مقعد من زخمی پیدا شد و آن را به پزشکان نشان دادم و پولی خرج کردم و گفتند: ما داروئی برای درمان آن نمی‏شناسیم و نامه‏ای نوشتم و خواهش دعا کردم و به من پاسخ آمد: که خدا جامه سلامتی در برت کند و تو را با ما در دنیا و آخرت همراه سازد، گوید: جمعه بر من نگذشت که خوب شدم و مانند کف دستم شد و یک پزشکی از هم مذهبان خود را خواستم و به او نشان دادم و گفت: ما برای این درد دوائی‏ نمی‏شناسیم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۵۸ محمد بن یوسف گوید: در نشیمنگاهم دمل و زخمی پیدا شد (که گویا در این زمان فیستول نام دارد) من آن را به پزشکان نشان دادم و پولها خرج کردم، همه گفتند: ما داروئی برایش سراغ نداریم، نامه‏ئی (بحضرت قائم علیه السلام) نوشتم و تقاضای دعا کردم، آن حضرت بمن نوشت: «خدا ترا لباس عافیت پوشاند و در دنیا و آخرت همراه ما دارد» یک هفته نگذشت که عافیت یافتم و مثل کف دستم شد، پزشکی از رفقای خود را دیدم و باو نشان دادم. گفت: ما برای این داروئی سراغ نداریم (یعنی از راه معجزه بهبودی یافته است، نه از راه دوا). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۷۷۳ علی، از نصر بن صبّاح بَجلی، از محمد بن یوسف شاشی روایت کرده است که گفت: بر نشست‏گاه من ناصوری پدید آمد. «۱» به هر تقدیر، راوی می‏گوید: پس، آن را به طبیبان نمودم و مال بسیاری بر آن خرج کردم، پس ایشان گفتند: دوایی را از برای این جراحت نمی‏دانیم. بعد از آن عریضه‏ای به حضرت صاحب علیه السلام نوشتم و از او سؤال کردم که دعا بفرماید، آن حضرت علیه السلام فرمان همایونی به من نوشت: «خدا تو را لباس عافیت بپوشاند و در دنیا و آخرت تو را با ما قرار دهد». راوی می‏گوید که: یک جمعه بر من نگذشت که عافیت یافتم و نشست‏گاه من در همواری، چون کف دستم گردید. پس طبیبی را از اصحاب خویش طلبیدم و آن را به وی نمودم، گفت که: ما از برای این ناخوشی، دوایی را ندانستیم. __________________________________________________ (۱). و ناصور و ناسور به صاد و سین، ریش و جراحت کهنه را گویند. و ناسور، به سین، رگی را هم گویند که پیوسته ازآن خون رود. و شاید که راوی، آن جراحت را به اعتبار طولی که کشیده بود، ناصور نامیده باشد. و اگر نه، جراحت در اوّل عروض و پدید آمدن، ناصور نیست. (مترجم)