الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۳۶۲

علي بن محمد عن الحسن بن عبد الحميد قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۵۴۵ از حسن بن عبد الحمید، گوید: من در کار «حاجز» به شک افتادم (یعنی تردید پیدا کردم که او هم از وکلای امام قائم است یا نه؟ و این خبر دلالت دارد که از وکلاء بوده است، و شیخ صدوق هم در «کمال الدین» در روایت از محمد بن عبد الله کوفی در شماره کسانی که به او رسیده است از مطّلعین بر معجزات امام عصر (ع) و کسانی که او را دیده‏اند از وکلاء بغداد عُمَری و پسرش و حاجز و محمد بن صالح همدانی و دیگران را شمرده است) و چیزی جمع کردم و به سامراء رفتم و برای من فرمانی رسید که: در باره ما شکّی نیست و نه در باره کسانی که به دستورِ ما قائم مقام ما هستند، آنچه همراه داری به حاجز بن یزید رد کن. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۶۱ حسن بن عبد الحمید گوید: در باره حاجز (بن یزید) بشک افتادم (که آیا او هم از وکلاء امام عصر علیه السلام است یا نه؟) و مالی جمع کردم و بسامره رفتم، نامه‏ئی بمن رسید که: «در باره ما شک روا نیست و نه در باره کسی که بامر ما جانشین ما می‏شود، هر چه همراه داری به حاجز بن یزید رد کن. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۷۷۹ علی بن محمد، از حسن بن عبدالحمید روایت کرده است که گفت: در امر حاجز شک کردم (یعنی: در این‏که آیا وکیل آن حضرت است تا اموال را به دست او دهیم یا نه؟) پس چیزی چند جمع کردم و رفتم به سامره، توقیعی به سوی من بیرون آمد که: «در ما شکّی نیست، و نه در حقّ آن‏که قائم مقام ما باشد. به فرموده ما آنچه را که با تو است، به جاجز بن یزید رد کن».