الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۴۱۳

علي بن ابراهيم عن ابيه عن حماد بن عيسي عن ابراهيم بن عمر اليماني عن ابان بن ابي عياش عن سليم بن قيس قال سمعت امير المومنين ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۶۰۵ از سلیم بن قیس گوید: شنیدم که امیر المؤمنین (ع) می‏فرمود: ما هستیم به خدا که خداوند قصد کرده از کلمه ذی القربی، آنان که خداوند آنها را مقرون به خود و پیغمبرش ساخته و فرموده (۷ سوره حشر): «آنچه خداوند به رسول خود فی‏ء داده است از اهل قریه‏ها پس از آن خدا است و از رسول است و از ذی القربی و یتیمان و مستمندان» از ما به خصوص، و برای ما از زکاة سهمی نداده است، خدا پیغمبر خود را گرامی داشته و ما را هم گرامی داشته که به ما بخوراند چرکین‏های آنچه را در دست مردم است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۹۱ سلیم بن قیس گوید: شنیدم امیر المؤمنین علیه السلام میفرمود: بخدا ما هستیم کسانی که خدا از ذی القربی (خویشان پیغمبر) قصد فرموده و آنها را همدوش خود و پیغمبرش ساخته و فرموده است: «هر چه را خدا از اموال مردم دهکده‏ها بپیغمبرش برگشت داده، از آن خدا و پیغمبر و خویشان او و یتیمان و بی‏چیز است- ۷ سوره ۵۹-» این سهم مخصوص ماست و برای ما از صدقه (زکاة واجب) سهمی قرار نداد، خدا پیغمبرش را و ما را گرامی داشت از اینکه چرک و فضول مال مردم را بما بخوراند (زیرا مالی که بعنوان زکاة پرداخت می‏شود، چرک و فضولی است که از اصل مال گرفته می‏شود و آن مال مزکی و مصفا میگردد). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۸۲۷ علی بن ابراهیم، از پدرش، از حمّاد بن عیسی، از ابراهیم بن عمر یمانی، از ابان بن ابی عیّاش، از سلیم بن قیس روایت کرده است که گفت: شنیدیم از امیر المؤمنین علیه السلام که می‏فرمود: «به خدا سوگند که ماییم آن‏که خدا از ذی القربی قصد فرموده و آنان که خدا ایشان را به خود و پیغمبر خود علیه السلام پیوسته و قرین نموده و فرموده که: «ما أَفاءَ اللَّهُ عَلی‏ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُری‏ فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِی الْقُرْبی‏ وَ الْیَتامی‏ وَ الْمَساکِینِ» «۱»؛ یعنی: آنچه باز گردانید خدا بر پیغمبر خود از اموال و املاک مردم دهات، پس از برای خداست و از برای رسول و از برای خداوند خویشی نسبت به حضرت رسول و از برای یتیمان و بیچارگان که بر قوت سال قادر نباشند». و حضرت فرمود که: «یعنی: یتیمان و بیچارگان از ما بخصوص و خدا از برای ما در صدقه- که زکات است- حصّه‏ای قرار نداده؛ از برای آن‏که خدا پیغمبر خود را گرامی داشته و ما را اکرام فرموده از آن‏که چرک‏های آنچه را که در دست مردمان است، به ما بخوراند». __________________________________________________ (۱). حشر، ۷.