الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۴۱۵

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن حفص بن البختري عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۶۰۷ از حفص بن بختری از امام صادق (ع) فرمود: انفال، هر دست آوردی است که به زور لشکر گرفته نشده، یا چیزی است که مردمی به وجه مصالحه داده‏اند، یا به دست خود داده‏اند، و هر زمین بائر بی‏کشت و زرع، و ته رودخانه‏ها، و آن از آن رسول خدا (ص) و پس از او از امام (ع) است به هر مصرف خواهد برساند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۹۱ امام صادق علیه السلام فرمود: انفال آنست که: اسب و شتر بر آن رانده نشود (با جنگ و غلبه بدست نیاید) یا اموال مردمی است که (با مسلمین) سازش کنند یا مردمی که با دست خود بپردازند و هر زمین خراب و ته رودخانه‏ها از پیغمبر است و پس از او از آن امام است، بهر راه خواهد بمصرف رساند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۸۲۹ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از حفص بن بَختری، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «انفال، آن چیزی است که اسب و شتری بر آن تاخته نشود، یا گروهی که مصالحه کرده باشند، یا قومی که به دست خویش داده باشند و هر زمین ویران که آباد نباشد و اندران وادی‏ها (و ظاهر این است که مراد از آن، دشت‏ها باشد. و مرجع در آن چنانچه گفته‏اند به سوی عرف است مانند سرهای کوه) حاصل آن‏که آنچه به تفصیل مذکور گردید، مال رسول خدا صلی الله علیه و آله است و همه اینها بعد از پیغمبر، از برای امام است که آن را در هر جا که خواهد می‏گذارد و صرف می‏نماید».