الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۷۴

علي بن ابراهيم عن هارون بن مسلم عن مسعده بن صدقه قال حدثني جعفر عن ابيه ع ان عليا ص قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۷۱ علی (ع) فرمود: هر که خود را به رأی و قیاس واداشت، همیشه عمرش در اشتباه است، و هر که به رأی و اجتهاد برای خدا دینداری کند همیشه عمرش در لجن غوطه‏ور است، امام باقر (ع) فرمود: هر که به رأی خود به مردم فتوی دهد ندانسته خدا را دینداری کرده و هر که ندانسته خدا را دینداری کند با خدا ضدیت کرده برای آنکه آنچه را نمی‏داند حلال و حرام کرده است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۷۵ مسعدة گوید امام صادق از پدرش علیهما السلام خبر داد که علی صلوات اللَّه علیه فرموده است: هر که خود را بر کرسی قیاس نشاند همیشه عمرش در اشتباه است و کسی که برای خود خداپرستی کند همیشه عمر در باطل فرو رفته است. و امام باقر (ع) فرمود: کسی که برأی خویش بمردم فتوی دهد ندانسته خداپرستی کرده است و آنکه ندانسته خداپرستی کند مخالفت خدا نموده چون که آنچه را ندانسته حلال و حرام کرده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۲۰۹ علی بن ابراهیم، از هارون بن مسلم، از مَسعدة بن صَدقة روایت کرده است که گفت: حدیث کرد مرا حضرت امام جعفر صادق علیه السلام از پدرش علیه السلام که علی علیه السلام فرمود: «هر که خود را از برای قیاس و عمل به آن نصب نماید، همیشه در دنیا در اشتباه و آشتفتگی خواهد بود. و هر که خدا را عبادت کند از برای خود، همیشه در مدت عمر، خود در باطل غوطه خواهد خورد». و فرمود که: «حضرت امام محمد باقر علیه السلام فرمود که: هر که مردم را فتوا دهد برای خود، خدا را پرستش نموده به چیزی که نمی‏داند، با خدا دشمنی و مخالفت ورزیده، از آنجا که حلال و حرام قرار داده، در چیزی که نمی‏داند».