حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ التَّوْحِيدِ بَابُ الْبَدَاء
کتاب التوحيد · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن ابن فضال عن ابن بكير عن زراره عن حمران عن ابي جعفر ع قال :
سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَضىََ أَجَلاً وَ أَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ قَالَ هُمَا أَجَلاَنِ أَجَلٌ مَحْتُومٌ وَ أَجَلٌ مَوْقُوفٌ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۲۳
حمران گوید: از امام باقر (ع) پرسیدم از قول خدای عز و جل (۳ سوره ۶): «به یک مدت حکم کرد و مدت دیگری هم نزد خودش نامبرده است» فرمود: مقصود دو مدت است: یکی حتمی و دیگری معلق.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۰۲
حمران گوید از امام باقر راجع بقول خدای عز و جل (۳ سوره ۶) «مدتی معین کرد و مدتی معین نزد اوست پرسیدم، حضرت فرمود: مقصود دو مدت است: مدتی حتمی و مدتی مشروط.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۴۷۱
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از ابن فضّال، از ابن بُکیر، از زراره، از حمران، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که از آن حضرت سؤال کردم از قول خدای عزّوجلّ: «قَضی أَجَلًا وَ أَجَلٌ مُسَمًّی عِنْدَهُ» «۱»، یعنی: «خدا حکم فرموده مدتی را و مدتی نام برده شده در نزد اوست». حضرت فرمود که: «اجل، بر دو قسم است: یکی اجل محتوم (که خدا آن را واجب ساخته و محکم گردانیده و حکم فرموده)، و دیگری، اجل موقوف است» (که توقف دارد بر هستی و نیستی چیزی). __________________________________________________
(۱). انعام، ۲.