الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۳۸۵

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن ابي نصر قال قال ابو الحسن الرضا ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۳۷ امام رضا (ع) فرمود: خدای تعالی فرماید: ای پسر آدم، به خواست من تو برای خود هر چه خواهی توانی خواست و به نیروئی که از من است واجبات مرا انجام توانی داد و به نعمت من بر نافرمانی من نیرومند شدی، من تو را شنوا، بینا و نیرومند ساختم، هر نیکی به تو رسد از خدا است و هر بدی به تو رسد از خود تو است و این برای آن است که من به کردار خوشت از خودت علاقمندترم و تو به بد کردارهایت از من علاقمندتری و دلیلش این است که من از آنچه کنم باز خواست نشوم و همان مردمند که باز خواست می‏شوند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۰۹ امام رضا علیه السلام فرمود: خدای تعالی فرماید: ای پسر آدم بخواست من است که تو هر چه برای خود خواهی توانی خواست و بنیروی من است که واجبات مرا انجام میدهی و بنعمت من است که بر نافرمانیم‏ توانا میشوی، من ترا شنوا، بینا، توانا ساختم، هر نیکی که بتو رسد از جانب خداست و هر بدی که بتو رسد از خود تو است و این برای آنست که من بکارهای نیک تو از خودت سزاوارترم و تو بکارهای زشتت از من سزاوار تری و علت این آنست که من از آنچه میکنم بازخواست نشوم ولی مردم بازخواست شوند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۴۸۵ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از احمد بن محمد بن ابی نصر روایت کرده است که گفت: ابوالحسن حضرت امام رضا علیه السلام فرمود: «خدا (در حدیث قدسی) فرموده که: ای فرزند آدم، به خواست من، تو چنان شدی که می‏خواهی از برای خویش آنچه می‏خواهی (یعنی: خواست تو، از خواست من است) و به قوت و توانایی که به تو دادم، فریضه‏ها و واجبات مرا به جا آوردی و به نعمت من بر نافرمانی من توانایی به هم رسانیدی؛ چرا که من تو را شنوا و بینوا و توانا گردانیدم «ما أَصابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِکَ» «۱»، یعنی: «آنچه به تو رسد از نیکی، پس از جانب خدا است و آنچه به تو رسد از بدی پس از نفس تو است». و این‏که مذکور شد، از برای آن است که من سزاوارترم به حسنات و نیکی‏های تو از تو، و تو سزاوارتری به بدی‏ها و گناهان خویش از من، و آن، به این سبب است که من سؤال کرده نمی‏شوم، از آنچه می‏کنم (یعنی: بندگان نمی‏توانند که از من بپرسند که چرا چنین کردی؟ چه، هر چه کنم عین حکمت و مصلحت است). و ایشان پرسیده شوند از آنچه می‏کنند». __________________________________________________ (۱). نساء، ۷۹.