الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۳۹۱

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابن محبوب و علي بن الحكم عن معاويه بن وهب قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۴۳ معاویة بن وهب گوید: از امام صادق (ع) شنیدم می فرمود: براستی از آنچه خدا بر موسی (ع) وحی کرد و در تورات بر او نازل شد این بود که: منم من خدائی که جز من شایسته پرستشی نیست، خلق را آفریدم و نیکی را آفریدم و آن را به دست کسی مجری ساختم که دوستش داشتم، خوشا بر کسی که نیکی را به دست او اجرا کردم. منم خدائی که نیست شایسته پرستشی جز من، خلق را آفریدم و بدی را آفریدم و آن را به دست هر که خواستم مجری کردم، وای بر آنکه بدی را به دست او مجری ساختم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۱۳ امام صادق علیه السلام فرمود: از جمله آنچه خدا بجناب موسی علیه السلام وحی فرمود و در تورات بر او نازل شد این بود که: همانا منم خدا که جز من شایسته پرستشی نیست، مخلوق را آفریدم و نیکی را آفریدم و آن را بدست هر که دوست داشتم جاری ساختم، خوشا بحال آنکه نیکی را بدست او (بر مخلوقم) جاری ساختم. منم خدا و شایان پرستشی جز من نیست، مخلوق را آفریدم و بدی را آفریدم و آن را بدست هر که اراده کردم جاری ساختم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۴۸۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده از احمد بن محمد بن خالد، از ابن محبوب و علی بن حَکم، از معاویة بن وَهْب که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «به درستی که از جمله آنچه خدا به سوی موسی علیه السلام وحی فرمود و بر او در تورات فرو فرستاد، این بود که: منم خدا که هیچ خدایی نیست، مگر من. خلائق را آفریدم، و خیر را خلق کردم، و آن را جاری ساختم بر دست‏های آن‏که او را دوست داشتم، و اجرای آن بر دست او خواستم. پس خوشا حال کسی که من آن را بر دست‏های او جاری ساختم. و منم خدا که هیچ خدایی نیست، مگر من. خلائق را آفریدم، و شرّ را خلق کردم و آن را جاری ساختم بر دست‏های آن‏که او را اراده کردم. پس وای بر کسی که من آن را بر دست‏های او جاری ساختم».