الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۳۹۲

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن ابيه عن ابن ابي عمير عن محمد بن حكيم عن محمد بن مسلم قال سمعت ابا جعفر ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۴۳ محمد بن مسلم گوید: از امام باقر (ع) شنیدم می‏فرمود: خدا در یکی از کتب خود نازل کرده است که:منم، من خدائی که شایسته پرستشی نیست جز من، خیر را آفریدم، و شر را، خوشا بر کسی که به دستش خیر را مجری کنم و بدا بر کسی که به دستش بد را مجری کنم، و وای بر کسی که بگوید: چطور شده، چطور شده؟ مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۱۴ امام باقر (ع) فرمود: در یکی از کتابهائی که خدا نازل کرده اینست که: منم خدا که شایسته پرستشی جز من نیست، نیکی را آفریدم و بدی را آفریدم، خوشا بحال آنکه نیکی را بدستش جاری ساختم، وای بر کسی که بدی را بدستش جاری ساختم و وای بر کسی که بگوید چرا این طور و چرا آن طور (چرا نیکی بدست این و بدی بدست آن جاری شد). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۴۸۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند از احمد بن محمد، از پدرش، از ابن ابی عُمیر، از محمد بن حکیم، از محمد بن مسلم که گفت: شنیدم از امام محمد باقر علیه السلام که می‏فرمود: «به درستی که در بعضی از آنچه خدا فرو فرستاده از کتاب‏های خویش، مذکور است که: منم خدا، که خدایی نیست غیر از من. خیر و شر را آفریدم. پس خوشا حال کسی که خیر را بر دست او جاری کنم، و وای بر آن کس که شر را بر دست او روان گردانم. و وای بر آن‏که بگوید که: این چگونه می‏شود و این چگونه می‏شود؟» (یعنی از روی انکار باب در بیان ابطال جبر و قدر و اثبات امر بین الامرین‏ چنانچه بیاید).