حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ التَّوْحِيدِ بَابُ الْبَيَانِ وَ التَّعْرِيفِ وَ لُزُومِ الْحُجَّة
کتاب التوحيد · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس بن عبد الرحمن عن ابن بكير عن حمزه بن محمد عن ابي عبد الله ع قال :
سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هَدَيْنََاهُ اَلنَّجْدَيْنِ قَالَ نَجْدَ اَلْخَيْرِ وَ اَلشَّرِّ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۶۷
حمزه بن محمد گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از تفسیر قول خدای عز و جل (۱۰ سوره بلد): «و او را به دو نجد- بلندی- رهنمائی کردیم» فرمود: مقصود نجد خوبی و بدی و بدی است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۲۹
و گوید: از آن حضرت پرسیدم راجع بقول خدای عز و جل (۱۰ سوره ۹۰) انسان را بدو راه بلند و روشن راهنمائی کردیم» فرمود یعنی راه خیر و شر.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۱۳
علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس بن عبدالرحمان، از ابن بُکیر، از حمزة بن محمد، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: از آن حضرت سؤال کردم از قول خدای عزّوجلّ: «وَ هَدَیْناهُ النَّجْدَیْنِ» «۴»، یعنی: «و هدایت نمودیم آدمی را به دو __________________________________________________
(۴). بلد، ۱۰. راه». حضرت فرمود که: «یعنی نجد خیر و شر» (و نجد در لغت به معنی راه بلند و زمین بلند است و اکثر مفسرین نیز نجدین را به دو طریق- که طریق خیر و راه شر است- تفسیر کردهاند و اگر چه در شر، بلندی و علوّی نیست، لیکن به جهت تغلیب، آن را بلند نامیده، چنانچه عرب بامداد و شبانگاه را جدیدین و عصرین و بَردین میگوید. و نظیر این کلام ایشان بسیار است و در تفسیر حضرت نیز اشعاری است به این؛ چه، در شر، ذکر نجد ننموده و به آوردن آن در خیر اکتفا فرموده و در آن غیر وجهی که ذکر شد نیز گفتهاند).