الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۶۳

الحسين عن معلي عن الحسن بن علي عن احمد بن عايذ عن ابيه عن ابن اذينه قال حدثنا غير واحد عن احدهما ع انه قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۵۹ یکی از دو امام (باقر یا صادق ع) فرمود: بنده مؤمن نباشد تا خدا و رسولش و همه امامها را و امام زمانش را بشناسد و در کارهایش به امام زمانش مراجعه کند و تسلیم او باشد، و سپس فرمود: چگونه آخری را بشناسد و او نسبت به اولی جاهل باشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۵۵ یکی از دو امام باقر و صادق (ع) فرمود: بنده خدا مؤمن نباشد تا آنکه خدا و رسولش و همه ائمه و امام زمانش را بشناسد و در امورش بامام زمانش رجوع کند و تسلیمش باشد، سپس فرمود: چگونه ممکن است کسی امام آخر را (که امام زمان اوست) بشناسد و امام اول را نشناسد (از این جهت معرفت همه ائمه در ایمان شرط شد که طریق شناختن همه امامان یکی است و امام لاحق بنص امام سابق شناخته گردد). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۶۷ حسین، از مُعلّی، از حسن بن علی، از احمد بن عائذ، از پدرش، از ابن اذینه روایت کرده است که گفت: حدیث کردند ما را چندین نفر، از امام محمد باقر یا امام جعفر صادق علیهما السلام که آن حضرت فرمود که: «بنده خدا مؤمن نمی‏باشد تا آن‏که خدا و رسول خدا و همه ائمه هدی را بشناسد، و امام زمان خویش را بشناسد، و مشکلاتی که دارد به سوی او برگرداند، و در معضلات به او رجوع نماید، و او را تصدیق نماید در آنچه می‏فرماید». بعد از آن فرمود که: «چگونه آخر را می‏شناسد و حال آن‏که او اول را نمی‏داند، و معرفتی به حالش ندارد؟» (و شاید که مراد از اول، خدا و رسول باشد. پس مراد از آخر، ائمه باشد. و می‏تواند که مراد از آخر، امام زمان باشد، و بنابر این، مراد از اول، امامان پیش از او باشد. و معنی دوم در نزد حقیر ظاهرتر است).