الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۶۵

عنه عن احمد بن محمد عن الحسن بن محبوب عن عمرو بن ابي المقدام عن جابر قال سمعت ابا جعفر ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۶۱ جابر گوید: از امام باقر (ع) شنیدم می‏فرمود: همانا کسی خدای عز و جل را می‏شناسد و می‏پرستد که خدا را شناسد و امامش را شناسد که از ما خاندان است و هر که خدا را بحق بشناسد و امام از ما خاندان را نشناسد، همان جا آنچه شناسد و بپرستد جز خدا است این طور که ملاحظه می‏کنید به خدا از گمراهی است‏ مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۵۶ امام باقر (ع) میفرمود: تنها کسی خدای عز و جل را شناسد و پرستش کند که هم خدا را بشناسد و هم امام از ما خاندان را و کسی که خدای عز و جل را نشناسد و امام از ما خاندان را نشناسد غیر خدا را شناخته و عبادت کرده، این چنین (مانند عامه مردم) که بخدا گمراهند (خدائی که بوسیله غیر ائمه هدی (ع) معرفی شود جوان خوش سیمائی است که در قیامت برای مردم جلوه‏گری کند پس هر که بچنین خدائی معتقد باشد، حقا خدا را نشناخته است). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۷۱ از او، از احمد بن محمد، از حسن بن محبوب، از عمرو بن ابی المِقدام، از جابر روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام محمد باقر علیه السلام که می‏فرمود: «جز این نیست که خدا را می‏شناسد و او را عبادت می‏کند، هر که خدا و امام او را از ما اهل بیت شناخته باشد. و هر که خدای عزّوجلّ را نشناسد و امامی را که از ما اهل بیت باشد، نداند، همچنین به خدا سوگند، غیر خدا را می‏شناسد و می‏پرستد از روی گمراهی».