حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ مَعْرِفَةِ الْإِمَامِ وَ الرَّدِّ إِلَيْه
کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن محمد بن جمهور عن فضاله بن ايوب عن معاويه بن وهب عن ذريح قال :
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنِ اَلْأَئِمَّةِ بَعْدَ اَلنَّبِيِّ ص فَقَالَ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع إِمَاماً ثُمَّ كَانَ اَلْحَسَنُ ع إِمَاماً ثُمَّ كَانَ اَلْحُسَيْنُ ع إِمَاماً ثُمَّ كَانَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ إِمَاماً ثُمَّ كَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍ إِمَاماً مَنْ أَنْكَرَ ذَلِكَ كَانَ كَمَنْ أَنْكَرَ مَعْرِفَةَ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ مَعْرِفَةَ رَسُولِهِ ص ثُمَّ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ أَنْتَ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَأَعَدْتُهَا عَلَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ لِي إِنِّي إِنَّمَا حَدَّثْتُكَ لِتَكُونَ مِنْ شُهَدَاءِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فِي أَرْضِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۶۳
ذریح گوید: از امام صادق (ع) از امامان بعد از پیغمبر (ص) پرسیدم، فرمود: امیر المؤمنین (ع) امام است و سپس امام حسن (ع) امام است، پس از او حسین (ع) امام است و بعد از او علی بن الحسین (ع) امام است، سپس محمد بن علی (ع) امام است، هر که منکر این حقیقت باشد چون کسی است که منکر معرفت خدا تبارک و تعالی و معرفت رسول او است (ص).
بعد از این ذریح گوید: عرض کردم: پس از آنها توئی، قربانت، سه بار این گفته را باز گفتم، به من فرمود: همانا من این حدیث را به تو گفتم: تا تو از گواهان خدا تبارک و تعالی باشی در زمین او.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۵۶
ذریح گوید: از امام صادق (ع) راجع بامامان بعد از پیغمبر (ص) پرسیدم، فرمود: امیر المؤمنین (ع) امامست و سپس حسن امامست و سپس حسین امامست و سپس علی بن الحسین امامست و سپس محمد بن علی امامست، هر که منکر اینان شود، مانند کسی است که معرفت خدای تبارک و تعالی و معرفت رسولش (ص) را منکر شده است. عرضکردم قربانت گردم و سپس شما امامید؟- این سخن را سه مرتبه تکرار کردم- فرمود: من این مطلب را تنها برای این بتو گفتم که از گواهان خدای تبارک و تعالی در زمینش باشی (یعنی تا خودت بدانی و باهلش برسانی و از نااهلان پوشیده داری یا برای اینکه نزد خدا گواه باشی که من تبلیغ کردم و وظیفه خود را انجام دادم).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۷۱
حسین بن محمد، از مُعلّی بن محمد، از محمد بن جمهور، از فَضالة بن ایّوب، از معاویة بن وهْب، از ذَریح روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را از امامان بعد از پیغمبر صلی الله علیه و آله سؤال کردم. حضرت فرمود که: «امیر المؤمنین علیه السلام امام بود، پس امام حسن، بعد از آن امام حسین، بعد از آن حضرت علی الحسین، بعد از آن حضرت محمد بن علی امام بودند. و هر که این را انکار کند، چون کسی است که معرفت خدای تبارک و تعالی و معرفت رسول صلی الله علیه و آله را انکار کرده باشد».
ذَریح میگوید که: من عرض کردم که: بعد از آن، امام تویی- پس سه مرتبه این مقاله را مکرر کردم- حضرت فرمود که: «تو را حدیث نکردم مگر به جهت آنکه تو از جمله گواهان خدای تبارک و تعالی، یا شهیدان راه او باشی در زمین» (چه مؤمنان در نزد خدا شهیدان و به منزله ایشانند).