حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ فَرْضِ طَاعَةِ الْأَئِمَّةِ ع
کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
احمد بن محمد عن محمد بن ابي عمير عن سيف بن عميره عن ابي الصباح الكناني قال قال ابو عبد الله ع :
نَحْنُ قَوْمٌ فَرَضَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ طَاعَتَنَا لَنَا اَلْأَنْفَالُ وَ لَنَا صَفْوُ اَلْمَالِ وَ نَحْنُ اَلرَّاسِخُونَ فِي اَلْعِلْمِ وَ نَحْنُ اَلْمَحْسُودُونَ اَلَّذِينَ قَالَ اَللَّهُ أَمْ يَحْسُدُونَ اَلنََّاسَ عَلىََ مََا آتََاهُمُ اَللََّهُ مِنْ فَضْلِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۷۷
فرمود: ما جمعی هستیم که خدا طاعت ما را فرض کرده است، انفال (غنیمت جنگ، ملکی که کفار به مسلمانان واگذارند، سر کوهها، کف رود خانهها، نیزارها و آنچه مانند آنها است) از آن ما است و برگزیده از مال هم (مقصود نخبه غنیمت است که تقریباً اختصاص به سران کفر داشته و پیغمبر و امام آن را برای خود انتخاب میکرده) از آن ما است، ما هستیم راسخون در علم و ما هستیم که محسود شدیم و خدا در باره ما فرموده (۵۸ سوره نساء): «آیا به مردم حسد برند بواسطه آنچه خدا از فضل خود به آنها داده است».
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۶۴
و فرمود: ما گروهی باشیم که خدای عز و جل اطاعت ما را واجب کرده، انفال (غنیمت در جنگ و مباحات اولیه) از ماست و برگزیده از مال (اشیاء نفیس جنگی) بما اختصاص دارد: ما در دانش ریشه داریم و ما هستیم حسدبردهشدگان که خدا فرماید (۵۸ سوره ۴) «آیا بر مردم حسد میورزند بواسطه آنچه خدا از فضل خود بایشان داده است» (در باره انفال و برگزیده از مال و نیز در باره اینکه ائمة علیه السلام محسودند بعد از این بتفصیل بیان میشود).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۸۹
از احمد بن محمد (و در بعضی از نسخ کافی، چنین است که از ایشان، از احمد بن محمد) از محمد بن ابی عُمیر، از سیف بن عَمیره، از ابوالصبّاح کِنانی روایت است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «ما گروهی هستیم که خدای عزّوجلّ فرمانبرداری ما را واجب گردانیده و از برای ما است انفال (و انفال غنیمتهاست که از کافران حربی دچار میشود و غیر آن از آنچه فقها- رضوان اللَّه علیهم- در کتاب خمس ذکر کردهاند). و از برای ما است، مالهای پاکیزه و نفیس (که قطعه باشد و پادشاه کافران حربی آنها را برگزیده باشد). و ماییم راسخون در علم (که خدا در قرآن ذکر فرموده و در دانستن تأویل متشابهات با خود قرین نموده و آیه آن مذکور گردید). و ماییم حسد برده شدگان (که مردم به ما حسد ورزیدند). و آنان که خدا در باب ایشان فرموده: «أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ» «۱»، یعنی: بلکه آیا حسد میبرند مردم را بر آنچه خدا داده ایشان را از فضل خود». __________________________________________________
(۱). نساء، ۵۴.