الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۹۳

الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي الوشا عن احمد بن عايذ عن عمر بن اذينه عن بريد العجلي قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۹۱ احمد بن عمر حلال گوید: از ابو الحسن (ع) از تفسیر قول خدا عز و جل (۲۱ سوره هود): «آیا پس کسی که بَیّنه از پروردگار خود دارد و گواهی از وی در دنبال او است» پرسیدم، فرمود: مقصود از گواه امیر المؤمنین (ع) است که گواه و مصدق رسول خدا بود و رسول خدا (ص) بود که بَیّنه و معجزه از پروردگارش داشت. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۷۰ برید عجلی گوید: از امام صادق (ع) راجع بقول خدای عز و جل (۱۳۸ سوره ۲) «و این گونه شما را امتی میانه (عادل) قرار دادیم تا بر مردم گواه باشید» پرسیدم، فرمود: ما هستیم امت میانه و مائیم گواهان خدا بر خلقش و حجتهای او در زمینش. عرض کردم: قول خدای عز و جل (۷۸ سوره ۲۲) «ملت پدر شما ابراهیم» یعنی چه؟ فرمود: خصوص ما مقصود است (دنبال آیه و تفسیر آن) «او شما را از پیش مسلمان نامیده» یعنی در کتابهای گذشته «و در این» یعنی قرآن «تا پیغمبر بر شما گواه باشد» پس پیغمبر (ص) گواه و ناظر بر ماست نسبت بآنچه از طرف خدای عز و جل بمردم رسانیده‏ایم و ما گواهانیم بر مردم، هر که ما را تصدیق کند، روز قیامت تصدیقش کنیم و هر که ما را تکذیب کند روز قیامت تکذیبش کنیم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۶۰۱ حسین بن محمد، از مُعلّی بن محمد، از حسن بن علی وشّاء، از احمد بن عائذ، از عمر بن اذینه، از بُرید عِجلی روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از تفسیر قول خدای عزّوجلّ: «وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَکُونُوا شُهَداءَ عَلَی النَّاسِ» «۱»، پس حضرت فرمود که: «ماییم امّت و گروهی که افضل امّت‏ها و اشرف ایشانیم. و ماییم گواهان خدا بر خلقش و حجت‏های او در زمینش». و ترجمه آیه بنابر این، آن است که: «و هم‏چنان که شما را از راه‏یافتگان گردانیدیم، گردانیدیم شما را گروهی برگزیده و بزرگوار و میانه و راست (که اعوجاجی در اعتقاد و فعل و قول شما نیست. و این، مرادف عصمت است). تا باشید گواهان بر مردمان» (که امت محمداند). برید می‏گوید که: عرض کردم که قول خدای عزّوجلّ که می‏فرماید: «مِلَّةَ أَبِیکُمْ إِبْراهِیمَ» «۲»، که ترجمه آن این است که: «مانند واسع گردانیدن کیش پدر شما که ابراهیم است» و تنگ‏گیری نکردن در آن (یعنی در دین اسلام، تنگ‏گیری نیست، چنانکه در ملت ابراهیم نیست. و یا در تقدیر، آن است که پیروی کنید و لازم خود گردانید ملت پدر خویش، ابراهیم را. مقصود خدا از مخاطبین که به ایشان فرموده که: پدر شما کیانند). حضرت فرمود که: «ما را قصد فرموده بخصوص» (یعنی: نه جمیع امت، به اعتبار آن‏که آن حضرت پدر حضرت پیغمبر است و __________________________________________________ (۱). بقره، ۱۴۳. (۲). حج، ۷۸. پیغمبر، پدر امت و پدر پدر، در حکم پدر است. یا به اعتبار تخصیص خطاب به عرب که اکثر ایشان از ذریه اویند، و در آن تغلیب باشد، چنانچه اکثر مفسرین گفته‏اند). «هُوَ سَمَّاکُمُ الْمُسْلِمِینَ مِنْ قَبْلُ» «۱»، یعنی: «خدا، نامیده شما را مسلمانان پیش از این». حضرت فرمود: «در کتاب‏هایی که گذشته است». «وَ فِی هذا». و در این قرآن (و این آیه، در سوره حج است، و لفظ «عَلَیْکُمْ» در آن، بعد از «شَهِیداً» واقع شده، ولیکن در آنچه از نُسخ کافی که به نظر رسید، لفظ پیش است و این اشتباه، از راوی یا ناسخ است. و بعضی گفته‏اند که این آیه نیست، بلکه اشاره به مضمون آیه است، و از این جهت همه آیه را ذکر نفرموده، و به فهم مخاطب حواله نموده، و نظیر این در این کتاب بسیار است). و ترجمه آن، بنابر نظم قرآن، این است که: «تا باشد رسول (که محمد صلی الله علیه و آله است) گواه بر شما». حضرت فرمود: «پس رسول خدا صلی الله علیه و آله گواه است بر ما (به آنچه به ما رسیده از جانب خدای عزّوجلّ، یا) به آنچه ما به امت رسانیدیم از جانب آن جناب، به وساطت آن حضرت. و ماییم گواهان خدا بر مردمان به طاعت، و هر که تکذیب کند (و ما را به دروغ نسبت دهد)، او را در روز قیامت تکذیب می‏کنیم. پس هر که ما را تصدیق کند، او را در روز قیامت تصدیق می‏کنیم». __________________________________________________ (۱). حج، ۷۸.