الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۵۹۵

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن عبد الرحمن بن كثير عن ابي جعفر ع قال قال رسول الله ص :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۹۵ امام باقر (ع) فرمود که: رسول خدا (ص) فرمود: به راستی نخست وصی که در روی زمین بوده است، هبة الله پسر آدم (ع) بود و پیغمبری در نگذشت جز اینکه وصی داشت و همه پیغمبران یک صد هزار بودند و بیست هزار از آنها همه پنج تن اولو العزم بودند: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد (ص) و به راستی علی بن ابی طالب (ع) هبة الله محمد بود و علم همه اوصیاء و علم‏ هر که پیش از او بود به ارث برد هلا به راستی محمد علم همه انبیاء و مرسلین پیش از خود را به ارث برد، بر ستون عرش نوشته است: حمزة اسد اللَّه و اسد رسول او است و سید شهیدان و در کنگره عرش نوشته است: علی امیر المؤمنین است، این است حجت ما بر هر که منکر حق ما است و میراث ما را نپذیرد و چه مانعی از اظهار این حقائق جلوی ما است با اینکه ما یقین در پیش داریم، چه دلیلی رساتر از این است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۲۵ امام باقر علیه السلام فرماید که: پیغمبر صلّی اللَّه علیه و آله فرمود: نخستین وصیی که در روی زمین بود، هبة اللَّه پسر آدم بود و هیچ پیغمبری در نگذشت، جز اینکه او را وصیی بود و همه پیغمبران یک صد و بیست هزار تن بودند که پنج نفر آنها اولو العزمند، نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد علیهم السلام و علی بن ابی طالب مانند هبة اللَّه است برای محمد و علم اوصیاء و پیشینیان خود را بارث برده است همانا محمد علم پیغمبران و مرسلین پیش از خود را بارث برده. بر پایه عرش نوشته است: حمزة (بن عبد المطلب) شیر خدا و شیر رسولش و سرور شهیدانست و در کنگره عرش نوشته است علی علیه السلام امیر مؤمنان است، این است حجت ما بر کسی که حق ما را انکار کند و نسبت بمیراث ما جحود ورزد، چه مانعی از گفتن این مطالب داریم با آنکه مرگ در پیش است؟ [علم و حجت در برابر ماست‏] پس چگونه حجتی از این رساتر می‏شود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۲۱ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از عبدالرّحمان بن کثیر، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: اوّل وصییی که بر روی زمین بود، هبة اللَّه پسر آدم بود» (که مسمّی است به شیث). و فرمود که: «هیچ پیغمبری از دنیا نرفته، مگر آن‏که او را وصیی بوده، و همه پیغمبران صد و بیست هزار پیغمبر بودند، و پنج تن از ایشان، اولوالعزم‏اند (که معنی آن گذشت): نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد علیهم السلام. و به درستی که علی بن ابی‏طالب، بخشش خدا بود برای محمد صلی الله علیه و آله (یا از برای محمد صلی الله علیه و آله به منزله هبة اللَّه بود از برای آدم)، و علم همه اوصیا را میراث برد، و همچنین علم کسانی را که پیش از او بوده‏اند. و آگاه باشید که: محمد صلی الله علیه و آله میراث برده علم آنها را که پیش از او بوده‏اند از پیغمبران و رسولان. و بر ساق عرش نوشته که: حمزه، شیر خدا و شیر رسول خدا و سیّد شهیدان است، و در پیشانی یا بالای عرش نوشته که: علی، پادشاه مؤمنان است. پس این حجّت ما است بر هر که حقّ ما را انکار کرد، و میراث ما را دانسته اقرار نکرده. چه چیز ما را منع کرده از سخن گفتن و اظهار حقّ خود کردن؟ و حال آن‏که ما، مرگ را در پیش داریم. پس چه حجّت از این رساتر می‏تواند بود؟».