الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۶۱۶

محمد عن محمد بن الحسين عن محمد بن اسماعيل عن ابي اسماعيل السراج عن بشر بن جعفر عن مفضل بن عمر عن ابي عبد الله ع قال سمعته يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۲۱۷ مفضل بن عمر گوید: به گوش خود شنیدم امام صادق (ع) به من فرمود: می‏دانی پیراهن یوسف از چه بود؟ گوید: عرض کردم: نه، فرمود: چون برای سوختن ابراهیم (ع) آتش معروف را افروختند، جبرئیل یک جامه بهشتی برایش آورد و ببرش کرد و با وجود آن گرما و سرما زیانی نداشت. چون ابراهیم را مرگ در رسید، آن را در بازوبند خود نهاد و به اسحق (ع) آویخت و اسحق آن را به یعقوب (ع) آویخت و چون یوسف (ع) زاده شد، یعقوب آن را به یوسف آویخت و در بازوی وی بود تا کارش بدان جا که بایست رسید (یعنی فرمانروای مصر شد) و چون یوسف آن را از میان بازوبند خود در مصر بر آورد، حضرت یعقوب در کنعان بوی آن را شنید و این است قول او که (۹۴ سوره یوسف): «به راستی من بوی یوسف را می‏شنوم اگر شما مرا کم خرد نخوانید» این همان پیراهنی بود که خدا از بهشت فرو فرستاده بود، گفتم: قربانت، این پیراهن به چه کسی رسید؟ فرمود: به اهلش، سپس فرمود: هر پیغمبری علمی یا چیز دیگری به ارث دریافت محققاً به خاندان محمدش پرداخت. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۳۶ مفضل بن عمر گوید: امام صادق علیه السلام بمن فرمود: میدانی پیراهن یوسف علیه السلام چه بود؟ عرضکردم: نه، فرمود: چون برای ابراهیم علیه السلام آتش افروختند، جبرئیل علیه السلام جامه‏ای از جامه‏های بهشت برایش آورد، او پوشید، و با آن جامه گرما و سرما بابراهیم زیانی نمیرسانید چون مرگ ابراهیم در رسید، آن را در غلافی نهاد و باسحاق آویخت و اسحاق آن را بیعقوب آویخت و چون یوسف علیه السلام متولد شد، آن را بر او آویخت و در بازوی او بود تا امرش بآنجا که بایست رسید (زمام حکومت مصر بدست گرفت) و چون یوسف آن را در مصر از غلاف بیرون آورد، یعقوب بوی خوش آن را دریافت‏ و همین است که گوید (۹۴ سوره یوسف ۱۲) «اگر سفیهم نمیخوانید من بوی یوسف را احساس میکنم» و آن همان پیراهنی بود که خدا از بهشت فرستاده بود. عرضکردم: قربانت گردم آن پیراهن بچه کس رسید؟ فرمود: باهلش رسید، سپس فرمود: هر پیغمبری که دانش یا چیز دیگری را بارث گذاشته [دریافته‏] بآل محمد صلّی اللَّه علیه و آله رسیده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۷۴۳ محمد، از محمد بن حسین، از محمد بن اسماعیل، از ابو اسماعیل سرّاج، از بِشر بن جعفر، از مُفضّل بن عُمر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که می‏فرمود: «آیا می‏دانی که پیراهن یوسف علیه السلام چه بود؟» عرض کردم: نه. حضرت فرمود که: «چون آتش را از برای ابراهیم علیه السلام افروختند، جبرئیل علیه السلام جامه‏ای از جامه‏های بهشت را به نزد آن حضرت آورد و آن را بر او پوشانید. بعد از آن، تا آن جامه با آن حضرت بود، گرما و سرما او را ضرر نرسانید، و چون ابراهیم را مرگ در رسید، آن را در بازوبندی قرار داد و بر اسحاق آویخت، و اسحاق آن را بر یعقوب آویخت. پس چون یوسف متولّد شد، یعقوب آن را بر یوسف آویخت، و آن پیراهن در بازوی او بسته بود، تا واقع شد از امر او، آنچه واقع شد، و بود آنچه بود از پادشاهی و سلطنت، و آنچه خدا به او عطا فرمود. پس چون یوسف در شهر مصر آن را از بازوبند بیرون آورد، یعقوب در کنعان به وی آن را یافت. و این است معنی قول خدای تعالی که از یعقوب حکایت می‏فرماید که: «إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ» «۱»، یعنی: «به درستی که من، هر آینه بوی یوسف را می‏یابم، اگر مرا به نقصان عقل نسبت نکنید» (و نگویید که من پیر شده‏ام و مرا خرافت رسیده). و این پیراهن یوسف، همان پیراهنی است که خدا آن را از بهشت فرو فرستاده». راوی می‏گوید که: عرض کردم: فدای تو گردم، آن پیراهن به که منتقل شد؟ فرمود: «به سوی آن‏که اهل آن بود». بعد از آن فرمود که: «هر پیغمبری که علم یا غیر آن را میراث گذاشت، همه آنها به سوی آل محمد صلی الله علیه و آله منتهی شد و به ایشان رسید». __________________________________________________ (۱). یوسف، ۹۴.