الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۶۴۷

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابٌ فِي أَنَّ الْأَئِمَّةَ ع يَزْدَادُونَ فِي لَيْلَةِ الْجُمُعَة

کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
حدثني احمد بن ادريس القمي و محمد بن يحيي عن الحسن بن علي الكوفي عن موسي بن سعدان عن عبد الله بن ايوب عن ابي يحيي الصنعاني عن ابي عبد الله ع قال :

قَالَ لِي يَا أَبَا يَحْيَى‏ إِنَّ لَنَا فِي‏ لَيَالِي اَلْجُمُعَةِ لَشَأْناً مِنَ اَلشَّأْنِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا ذَاكَ اَلشَّأْنُ قَالَ يُؤْذَنُ لِأَرْوَاحِ اَلْأَنْبِيَاءِ اَلْمَوْتَى‏ ع وَ أَرْوَاحِ اَلْأَوْصِيَاءِ اَلْمَوْتَى وَ رُوحِ اَلْوَصِيِّ اَلَّذِي بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ‏ يُعْرَجُ بِهَا إِلَى اَلسَّمَاءِ حَتَّى تُوَافِيَ عَرْشَ رَبِّهَا فَتَطُوفُ بِهِ أُسْبُوعاً وَ تُصَلِّي عِنْدَ كُلِّ قَائِمَةٍ مِنْ قَوَائِمِ اَلْعَرْشِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ تُرَدُّ إِلَى اَلْأَبْدَانِ اَلَّتِي كَانَتْ فِيهَا فَتُصْبِحُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلْأَوْصِيَاءُ قَدْ مُلِئُوا سُرُوراً وَ يُصْبِحُ اَلْوَصِيُّ اَلَّذِي بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ وَ قَدْ زِيدَ فِي عِلْمِهِ مِثْلُ جَمِّ اَلْغَفِيرِ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۲۸۳ ابی یحیی صنعانی از امام صادق (ع) گوید: امام (ع) به من فرمود: ای ابا یحیی، به راستی برای ما در شبهای جمعه شأنی است از شئون، گوید: گفتم: قربانت، آن شأن و مقام چیست؟ فرمود: به ارواح انبیاء گذشته و ارواح اوصیاء گذشته و روح امامی که زنده است و در میان شما است اجازه دهند و اعلام کنند که آنها را به آسمان برند تا برابر عرش پروردگارشان و هفت دور بدان طواف کنند و نزد هر کدام از ستونهای عرش دو رکعت نماز بخوانند و سپس آنها را به بدن‏های خود برگردانند که در آن بودند و انبیاء و اوصیاء لبالب از شادی شوند و امامی که در میان شما است به مانند انبوه فراوانی در دانش او افزوده شود. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۷۲ ابا یحیی صنعانی گوید: امام صادق علیه السلام بمن فرمود: ای ابا یحیی برای ما در شبهای جمعه شأن بزرگی است، عرضکردم قربانت: آن شأن چیست؟ فرمود: بارواح پیغمبران و اوصیاء در گذشته و روح وصیی که در میان شماست (امام زمان شما) اجازه داده می‏شود که بآسمان بالا روند تا بعرش پروردگارشان برسند، در آنجا هفت دور طواف کنند و نزد هر رکنی از ارکان عرش دو رکعت نماز گزارند پس بکالبدهای پیشین خود برگردند، چون صبح شود، پیغمبران و اوصیاء از شادی سرشار باشند و آن وصیی که در میان شماست مقدار زیادی بعلمش افزوده شده باشد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۸۰۷ حدیث کردند مرا احمد بن ادریس قمّی و محمد بن یحیی، از حسن بن علی کوفی، از موسی بن سعدان، از عبداللَّه بن ایّوب، از ابو یحیی صنعانی، از امام جعفر صادق علیه السلام که گفت: آن حضرت به من فرمود که: «ای ابو یحیی، به درستی که ما را در شب‏های جمعه حالتی است از حالات، و شأن و عظمتی داریم که در سایر اوقات هفته نداریم». راوی می‏گوید که: عرض کردم که فدای تو گردم، آن شأنی که می‏فرمایی، چیست؟ حضرت فرمود که: «خدا اذن می‏دهد ارواح پیغمبرانِ مردگان و ارواح اوصیای ایشان را که مرده‏اند، و روح وصییی که در میانه شما است، با ارواح اوصیا و انبیا به سوی آسمان عروج می‏کنند و بالا می‏روند، تا آن‏که به عرش پروردگار خویش می‏رسند، پس هفت مرتبه به دور عرش می‏گردند، و در نزد هر پایه‏ای از پایه‏های عرش، دو رکعت نماز می‏کنند، بعد از آن خدا آن ارواح را به سوی بدن‏های اصلی (یا مثالی که در آنها بوده‏اند)، بر می‏گرداند. پس انبیا و اوصیا صبح می‏کنند، و حال آن‏که مملوّند از سرور و شادی، و وصییی که در میان شما است صبح می‏کند و در علم او زیاد شده، مانند این جمع کثیر» (از انبیا و اوصیا).

راویان