الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۶۴۸

محمد بن يحيي عن احمد بن ابي زاهر عن جعفر بن محمد الكوفي عن يوسف الابزاري عن المفضل قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۲۸۳ مفضل گوید: یک روز امام صادق که مرا به کنیه نمی خواند، فرمود به من: ای ابا عبد الله (کینه مفضل بوده) گوید: گفتم: لبیک، فرمود: به راستی برای ما در هر شب جمعه سروری است، گفتم: خدایت بیفزایاد آن سرور چیست؟ فرمود: چون شب شود رسول خدا (ص) به عرش برآید و ائمه هم با او برآیند و ما هم با آنها برآئیم و روح ما به بدن ما برنگردد جز با علمی که استفاده کردیم و اگر این استمداد علمی نبود علم ما تمام می‏شد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۷۳ مفضل (بن عمر که کینه‏اش ابا عبد اللَّه است) گوید: روزی امام صادق علیه السلام بمن فرمود: ای ابا عبد اللَّه- و تا آن روز مرا بکنیه‏ام نخوانده بود- من عرضکردم: لبیک: فرمود: برای ما در هر شب جمعه شادی و سروریست. عرضکردم: خدایش افزایش دهد، آن سرور چیست؟ فرمود: چون شب جمعه شود، پیغمبر صلّی اللَّه علیه و آله بعرش خدا برآید و ائمه علیهم السلام برآیند و ما نیز با ایشان برآئیم، پس ارواح ما ببدنهایمان باز نگردد، مگر با علمی که استفاده شده باشد و اگر چنین نباشد علم ما نابود گردد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۸۰۷ محمد بن یحیی، از احمد بن ابی زاهر، از جعفر بن محمد کوفی، از یوسف ابزاری، از مفضّل روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام روزی به من فرمود که: «ای ابو عبداللَّه»-/ و پیش از آن مرا به کنیت نمی‏خواند- مفضّل می‏گوید که: عرض کردم: لبیک، به خدمت تو ایستاده‏ام. فرمود که: «ما را در هر شب جمعه، سرور و شادی است». عرض کردم که: خدا سرور تو را زیاد کند و آن سروری که می‏فرمایی، چیست؟ فرمود که: «چون شب جمعه می‏شود، رسول خدا صلی الله علیه و آله به عرش می‏آید، و ائمّه علیهم السلام با آن حضرت می‏آیند، و ما با ایشان می‏آییم، پس ارواح ما ردّ نمی‏شود به سوی بدن‏های ما، مگر با علمی که استفاده شده و اگر این نبود، ما بی‏علم می‏شدیم».