کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۳۴۵
مفضل بن عمر گوید: از امام صادق (ع) از علم امام پرسیدم نسبت به آنچه در اقطار زمین باشد با اینکه خودش در میان خانه است و پرده هم جلوی او افتاده؟ فرمود: ای مفضل، براستی خدا تبارک و تعالی، در پیغمبر پنج روح نهاده: روح حیات و زندگی که به وسیله آن بجنبد و راه رود، روح توانائی که به وسیله آن قیام کند و مبارزه نماید، روح شهوت که به وسیله آن بخورد و بنوشد و به حلالی با زنها بیامیزد، روح ایمان که به وسیله آن عقیده دارد و عدالت میورزد، و روح القدس که به وسیله آن تحمل نبوت کند و چون پیغمبر درگذرد و جان بدهد روح القدس از او منتقل شود و متعلق به امام گردد، روح القدس نه بخوابد و نه غفلت کند و نه به بازی سرگرم شود و نه بر خود ببالد و مغرور شود و فریب خورد و دستخوش آرزوی دروغ و استخفاف گردد ولی آن چهار روح دیگر بخوابند، غفلت کنند، به بازی سرگرم شوند و بر خود ببالند و فریب خورند و امام همه چیز را با روح القدس درک میکند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۱۷
مفضل بن عمر گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم راجع بدانستن امام علیه السلام آنچه را در اطراف زمین است، با اینکه خودش در میان اتاقیست که پردهاش انداخته است فرمود: ای مفضل! خدای تبارک و تعالی در پیغمبر صلّی اللَّه علیه و آله پنج روح قرار داد: ۱- روح زندگی که با آن بجنبد و راه رود ۲- روح قوه که با آن قیام و کوشش کند ۳- روح شهوت که با آن بخورد و بیاشامد و با زنان حلال خود نزدیکی کند ۴- روح ایمان که با آن ایمان آورد و عدالت ورزد ۵- روح القدس که با آن بار نبوت کشد.
چون پیغمبر صلّی اللَّه علیه و آله وفات کند، روح القدس از او بامام (جانشینش) منتقل شود و روح- القدس خواب و غفلت و یاوهگری و تکبر ندارد و چهار روح دیگر خواب و غفلت و تکبر و یاوهگری دارند و بوسیله روح القدس همه چیز درک میشود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۸۶۱
حسین بن محمد، از مُعلّی بن محمد، از عبداللَّه بن ادریس، از محمد بن سنان، از مُفضّل بن عمر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت را سؤال کردم از وجه دانستن امام به آنچه در اطراف زمین واقع میشود، و حال آن حضرت در خانه خود نشسته و پرده بر او آویخته است.
حضرت فرمود که: «ای مفضّل، به درستی که خدای تبارک و تعالی در پیغمبر صلی الله علیه و آله پنج روح را قرار داد: روح حیات که به آن حرکت نمود و راه پیمود، و روح قوّت که به آن برخاست و جهاد فرمود، و روح شهوت که به آن خورد و آشامید و با زنان از حلال مجامعت نمود، و روح ایمان که به آن ایمان آورد و عدالت کرد، و روحالقدس که به آن بار نبوّت را برداشت، و چون قبض روح مُطهّر پیغمبر شد، روحالقدس از آن حضرت منتقل شد و به سوی امام آمد، و روحالقدس خواب نمیکند و غافل نمیشود، و مشغول لهو و لعب نمیگردد، و فخر و تکبّر ندارد. و چهار روح دیگر، خواب میکنند و غافل میشوند، و مشغول لهو و لعب میگردند، و فخر و تکبّر دارند. و امام به روحالقدس میبیند و میداند».
(و مراد حضرت علیه السلام از روحالقدس، اگر غیر فرشته باشد، مراد از انتقال آن، به امام علیه السلام، انتقال مثل آن است؛ زیرا که تناسخ باطل است و اگر مراد از آن، فرشته باشد، انتقال خود آن است).