الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۰۲

علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن داود قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۵۱ از داود، گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از گفته رسول خدا (ص) هر گاه مرد زنا کند، روح ایمان از او برود، گوید: فرمود: آن مانند قول خدا عز و جل است [ (۲۶۸ سوره بقره): «آهنگ بد را نکنید برای آنکه از آن در راه خدا خرج کنید» سپس فرمود: جز این از آن روشن‏تر است، آن گفته خدا عزّ و جلّ است‏] «و تأیید کند آنها را به روحی از خود» آن است که از او جدا شود. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۸۷ داود گوید: از امام صادق علیه السّلام در باره قول رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله: «چون مرد زنا کند روح ایمان از او جدا شود» پرسیدم، فرمود: آن مانند قول خدای عز و جل است: [در آنچه انفاق میکنید قصد بد و پست آن را نکنید ۲۶۸ سوره ۲» سپس فرمود: آیه دیگر روشن‏تر از اینست و آن قول خدای عز و جل است:] «و آنها را بروحی از خود تقویت فرمود» این روحست که از او جدا شود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۷۹ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از داود روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از قول رسول خدا صلی الله علیه و آله که: «چون مردی زنا کند، روح ایمان از او مفارقت نماید». راوی می‏گوید که: فرمود: «آن‏چه رسول فرموده، مانندقول خدای عز و جل است که فرموده: «وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ» «۱»؛ یعنی: و قصد مکنید آن‏چه را که فاسد و ناخوش و بد باشد، که از آن نفقه کنید» «۲». راوی می‏گوید که: بعد از آن فرمود که: «غیر این از این ظاهرتر است (یعنی چیزی دیگر هست که دلالتش بر این مطلب، از آن‏چه مذکور شد، بیشتر باشد)، و آن قول خدای- تعالی- است که فرمود: «وَ أَیَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ» «۳»، همان روح است که از او مفارقت می‏کند». __________________________________________________ (۱). بقره، ۲۶۷. (۲). و وجه مشابهت آیه و حدیث رسول به یکدیگر، چنان که بعضی گفته‏اند، آن است که: ایمان زناکننده ناتمام است، نه آنکه بالمرّه معدوم است و هیچ نیست، چنان که نفقه کردن از آن‏چه ناخوش و بد باشد ناتمام است، نه آنکه اصلًا انفاق نیست. (مترجم) (۳). مجادله، ۲۲.