الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۰۷

ابن ابي عمير عن علي بن الزيات عن عبيد بن زراره قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۵۳ از عبیده بن زراره، گوید: ابن قیس ماصر و عمرو بن ذرّ و به گمانم ابو حنیفه هم به همراه آنها بود که خدمت امام باقر (ع) رسیدند و ابن قیس ماصر به سخن در آمد و گفت که: ما هم دعوتهای خود و اهل ملّتِ خود را به خاطر مرتکب شدن گناهان و معاصی از ایمان بیرون ندانیم، امام باقر (ع) فرمود: ای پسر قیس! اما رسول خدا (ص) محققاً فرموده است که: زناکار، تا مؤمن است زنا نکند، و دزد تا ایمان دارد، دزدی نکند، تو و یارانت هر جا خواهید بروید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۸۹ عبید بن زراره گوید: ابن قیس ماصر و عمرو بن ذر خدمت امام باقر علیه السّلام رسیدند بگمانم ابو حنیفه هم همراه آنها بود- ابن قیس بسخن در آمد و عرضکرد: ما همکیشان و اهل ملت خود را با ارتکاب گناهان و معاصی از ایمان خارج نمیدانیم، امام باقر علیه السّلام فرمود: ای پسر قیس! اما رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرموده است: زناکار زنا نکند و مؤمن باشد و سارق سرقت نکند و مؤمن باشد تو و اصحابت هر عقیده‏ئی خواهید داشته باشید (که ما پیرو رسول خدائیم). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۸۳ ابن ابی عمیر، از علی زیّات، از عبید بن زراره روایت کرده است که گفت: پسر قیس بن ماصر و عمر بن ذرّ بر امام محمد باقر علیه السلام داخل شدند، و گمان می‏کنم که ابوحنیفه نیز با ایشان بود. پس پسر قیس بن ماصر به سخن درآمد و گفت: به درستی که ما اهل دعوت و صاحبان ملّت خود را از ایمان بیرون نمی‏کنیم به سبب معاصی و گناهان. (و مرادش این بود که: گناهان به ایمان زیان نمی‏رساند). راوی می‏گوید که: حضرت به او فرمود که: «ای پسر قیس! امّا رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: زناکننده زنا نمی‏کند، با آنکه مؤمن باشد، و دزد دزدی نمی‏کند، با آنکه مؤمن باشد؛ پس تو با اصحابت در هر جا که خواهی برو و هر مذهبی که می‏خواهی اختیار کن».