الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۰۸

علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن عبد الله بن سنان قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۵۳ از عبد اللَّه بن سنان، گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از مردی که مرتکب گناه کبیره شود و بمیرد، آیا به واسطه آن از اسلام بیرون شود؟ و عذابش چون عذاب مشرکان باشد یا مدّت معینی دارد و تمام می‏شود؟ در پاسخ فرمود: هر که گناه کبیره کند و پندارد که حلال است، از اسلام بیرون رود و به سختی عذاب شود، و اگر اقرار دارد که گناه کرده، و بر سر آن گناه بمیرد، از ایمانش بدر برد و از اسلامش بیرون نبرد و عذابش سبک‏تر باشد از عذاب اوّلی. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۸۹ عبد اللَّه بن سنان گوید: از امام صادق علیه السّلام پرسیدم: مردی که گناه کبیره‏ئی کند و (توبه نکرده) بمیرد، از اسلام خارج شود؟ و اگر عذاب شود، عذابش مانند عذاب مشرکین (مخلد و جاودان) است یا مدت و پایانی دارد؟ فرمود: کسی که مرتب یکی از گناهان کبیره شود، و عقیده داشته باشد که آن حلالست، از اسلام خارج گردد و سخت عذاب شود، ولی اگر اقرار کند که گناه کار است و بمیرد، از ایمان بیرون رود، ولی از اسلام بیرون نرود و عذابش از عذاب اولی سبکتر باشد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۸۳ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از عبداللَّه بن سنان روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از حال مردی که گناه کبیره‏ای از جمله گناه کبیره را مرتکب می‏شود، بعد از آن می‏میرد، آیا این گناه، او را از اسلام بیرون می‏برد؟ و اگر معذّب شود، عذابش مانند عذاب مشرکان باشد، یا آن را مدّت و انقطاعی هست که در زمانی به سر خواهد آمد و به پایان می‏رسد؟ فرمود که: «هر که کبیره‏ای از کبائر را مرتکب شود، و گمان کند که آن کبیره حلال است، همان او را از اسلام بیرون می‏برد، و به سخت‏ترین عذاب‏ها معذّب می‏گردد، و اگر اعتراف داشته باشد که گناه کرده است و اقرار دارد به اینکه آن گناه است، و بر آن بمیرد، او را از ایمان بیرون می‏برد، ولیکن او را از اسلام بیرون نمی‏برد، و عذابش از عذاب اوّل آسان‏تر و سبک‏تر باشد».