حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ اسْتِصْغَارِ الذَّنْب
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن ابن فضال و الحجال جميعا عن ثعلبه عن زياد قال قال ابو عبد الله ع :
إِنَ رَسُولَ اَللَّهِ ص نَزَلَ بِأَرْضٍ قَرْعَاءَ فَقَالَ لِأَصْحَابِهِ اِئْتُوا بِحَطَبٍ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اَللَّهِ نَحْنُ بِأَرْضٍ قَرْعَاءَ مَا بِهَا مِنْ حَطَبٍ قَالَ فَلْيَأْتِ كُلُّ إِنْسَانٍ بِمَا قَدَرَ عَلَيْهِ فَجَاءُوا بِهِ حَتَّى رَمَوْا بَيْنَ يَدَيْهِ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص هَكَذَا تَجْتَمِعُ اَلذُّنُوبُ ثُمَّ قَالَ إِيَّاكُمْ وَ اَلْمُحَقَّرَاتِ مِنَ اَلذُّنُوبِ فَإِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ طَالِباً أَلاَ وَ إِنَّ طَالِبَهَا يَكْتُبُ مََا قَدَّمُوا وَ آثََارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنََاهُ فِي إِمََامٍ مُبِينٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۶۳
امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) در زمینِ لخت و بیگیاهی فرود آمد و به یارانش فرمود: برای من هیزم بیاورید، عرض کردند: یا رسول اللَّه! ما در سر زمین لخت و بیگیاه هستیم که هیزم ندارد، فرمود: هر کسی همان را آورد که میتواند، و خرده خرده آوردند و برابر آن حضرت روی هم ریختند (و انباری شد)، رسول خدا (ص) فرمود: گناهان هم چنین گرد و فراهم آیند، سپس فرمود: بپرهیزید از گناهان کوچک، زیرا برای هر چیزی جوینده و بازرسی است، هلا بازرس گناهان، مینویسد هر آنچه مردم پیش دارند و هر اثری از خود به جا گذارند و هر چیزی را در رهبر روشنی آمار کنیم.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۹۴
امام صادق علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله در زمین بیگیاهی فرود آمد و باصحابش فرمود: قدری هیزم بیاورید: گفتند: یا رسول اللَّه! در زمین بیگیاه آمدهایم، در اینجا هیزم نیست حضرت فرمود: هر کس هر چه پیدا کرد بیاورد، سپس آنها کم کم هیزم آوردند و در برابر آن حضرت انباشته کردند، رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود، گناهان این گونه جمع میشود.
سپس فرمود: از گناهان محقر بپرهیزید، زیرا هر چیزی بازخواستکنندهئی دارد، بدانید که بازخواستکننده گناهان «مینویسد آنچه را مردم پیش فرستاده و آثار آنها را و همه چیز را در امام مبین (لوح محفوظ یا نامه اعمال شماره کنیم، ۱۲ سوره ۳۶».
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۹۱
ابو علی اشعری، از محمد بن عبد الجبّار، از ابن فضّال و حجّال وهر دو، از ثعلبه، از زیاد روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرود آمد در زمین چول «۲» همواری که هیچ چیز در آن نبود، (مانند سری که کل و بیمو باشد).
بعد از آن به اصحاب خویش فرمود که: هیزم بیاورید. عرض کردند که: یا رسول اللَّه! ما در
__________________________________________________
(۲). چول به معنای بیابان و ریگزار تهی از آدم است.
زمین چول همواریم که هیچ هیزم در آن نیست. فرمود: پس هر انسانی آنچه را که میتواند بیاورد. ایشان رفتند و هیزم بسیاری آوردند تا آنکه آن را در پیش روی آن حضرت بر روی هم ریختند؛ پس رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: همچنین گناهان جمع میشود. بعد از آن فرمود که: بترسید از گناهانی که کوچک شمرده میشود؛ زیرا که هر چیزی را طلبکنندهای هست، و بدانید که طلبکننده گناهان، مینویسد آنچه را که پیش داشتهاند و نشانههای پای یا روایتهای ایشان را، و هر چیزی را در کتاب هویدا نوشتهایم» (و این اقتباسی است که حضرت از آیه [دوازده] سوره یس فرمود). «۱»
__________________________________________________
(۱). «وَ کُلَّ شَیْءٍ أَحْصَیْناهُ فِی إِمامٍ مُبِینٍ» و همه چیز را در لوحی هویدا برشمردهایم.