→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۱۲

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ اسْتِصْغَارِ الذَّنْب‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن ابن فضال و الحجال جميعا عن ثعلبه عن زياد قال قال ابو عبد الله ع :

إِنَ‏ رَسُولَ اَللَّهِ ص‏ نَزَلَ بِأَرْضٍ قَرْعَاءَ فَقَالَ لِأَصْحَابِهِ اِئْتُوا بِحَطَبٍ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اَللَّهِ‏ نَحْنُ بِأَرْضٍ قَرْعَاءَ مَا بِهَا مِنْ حَطَبٍ قَالَ فَلْيَأْتِ كُلُّ إِنْسَانٍ بِمَا قَدَرَ عَلَيْهِ فَجَاءُوا بِهِ حَتَّى رَمَوْا بَيْنَ يَدَيْهِ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ‏ رَسُولُ اَللَّهِ ص‏ هَكَذَا تَجْتَمِعُ اَلذُّنُوبُ ثُمَّ قَالَ إِيَّاكُمْ وَ اَلْمُحَقَّرَاتِ مِنَ اَلذُّنُوبِ فَإِنَّ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ طَالِباً أَلاَ وَ إِنَّ طَالِبَهَا يَكْتُبُ‏ مََا قَدَّمُوا وَ آثََارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ أَحْصَيْنََاهُ فِي إِمََامٍ مُبِينٍ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۶۳ امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) در زمینِ لخت و بی‏گیاهی فرود آمد و به یارانش فرمود: برای من هیزم بیاورید، عرض کردند: یا رسول اللَّه! ما در سر زمین لخت و بی‏گیاه هستیم که هیزم ندارد، فرمود: هر کسی همان را آورد که می‏تواند، و خرده خرده آوردند و برابر آن حضرت روی هم ریختند (و انباری شد)، رسول خدا (ص) فرمود: گناهان هم چنین گرد و فراهم آیند، سپس فرمود: بپرهیزید از گناهان کوچک، زیرا برای هر چیزی جوینده و بازرسی است، هلا بازرس گناهان، می‏نویسد هر آنچه مردم پیش دارند و هر اثری از خود به جا گذارند و هر چیزی را در رهبر روشنی آمار کنیم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۹۴ امام صادق علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله در زمین بی‏گیاهی فرود آمد و باصحابش فرمود: قدری هیزم بیاورید: گفتند: یا رسول اللَّه! در زمین بی‏گیاه آمده‏ایم، در اینجا هیزم نیست حضرت فرمود: هر کس هر چه پیدا کرد بیاورد، سپس آنها کم کم هیزم آوردند و در برابر آن حضرت انباشته کردند، رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود، گناهان این گونه جمع می‏شود. سپس فرمود: از گناهان محقر بپرهیزید، زیرا هر چیزی بازخواست‏کننده‏ئی دارد، بدانید که بازخواست‏کننده گناهان «می‏نویسد آنچه را مردم پیش فرستاده و آثار آنها را و همه چیز را در امام مبین (لوح محفوظ یا نامه اعمال شماره کنیم، ۱۲ سوره ۳۶». محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۹۱ ابو علی اشعری، از محمد بن عبد الجبّار، از ابن فضّال و حجّال وهر دو، از ثعلبه، از زیاد روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرود آمد در زمین چول «۲» همواری که هیچ چیز در آن نبود، (مانند سری که کل و بی‏مو باشد). بعد از آن به اصحاب خویش فرمود که: هیزم بیاورید. عرض کردند که: یا رسول اللَّه! ما در __________________________________________________ (۲). چول به معنای بیابان و ریگزار تهی از آدم است. زمین چول همواریم که هیچ هیزم در آن نیست. فرمود: پس هر انسانی آن‏چه را که می‏تواند بیاورد. ایشان رفتند و هیزم بسیاری آوردند تا آنکه آن را در پیش روی آن حضرت بر روی هم ریختند؛ پس رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: همچنین گناهان جمع می‏شود. بعد از آن فرمود که: بترسید از گناهانی که کوچک شمرده می‏شود؛ زیرا که هر چیزی را طلب‏کننده‏ای هست، و بدانید که طلب‏کننده گناهان، می‏نویسد آن‏چه را که پیش داشته‏اند و نشانه‏های پای یا روایت‏های ایشان را، و هر چیزی را در کتاب هویدا نوشته‏ایم» (و این اقتباسی است که حضرت از آیه [دوازده‏] سوره یس فرمود). «۱» __________________________________________________ (۱). «وَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ أَحْصَیْناهُ فِی إِمامٍ مُبِینٍ» و همه چیز را در لوحی هویدا برشمرده‏ایم.

راویان