الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۴۷

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن جميل بن دراج عن زراره عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۸۵ زراره گوید: به امام باقر (ع) گفتم: مردی کار خیری می‏کند و دیگری او را می‏بیند و این صاحب کار از اطلاع آن شخصِ دیگر شاد می‏شود؟ فرمود: عیب ندارد، کسی نیست مگر اینکه دوست می‏دارد که میان مردم برای او کار خوبی ظاهر شود، به شرط اینکه سبب اقدام به این کارِ خیر صرف خودنمائی و جلب توجّهِ مردم نباشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴۰۵ زراره گوید: از امام باقر علیه السّلام پرسیدم راجع بمردی که کار خیری میکند و شخصی او را می‏بیند و او خوشش می‏آید، فرمود: عیب ندارد، هر کس دوست دارد خوبیش میان مردم نمایان شود بشرط آنکه عمل را بآن قصد انجام ندهد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۱۱ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از جمیل بن درّاج، از زراره، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت را سؤال کردم از مردی که چیزی از عمل خیر را می‏کند و انسانی او را می‏بیند، و همان او را شاد می‏گرداند. فرمود که: «باکی نیست؛ زیرا که کسی نیست، مگر آنکه دوست می‏دارد که در میان مردم خوبی از برایش ظاهر شود، ولیکن هرگاه چنان نباشد که آن عمل را از برای همین کرده باشد».