الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۰۸۴

عده من اصحابنا عن سهل بن زياد و علي بن ابراهيم عن ابيه جميعا عن ابن محبوب عن ابن رياب عن ابي حمزه الثمالي عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۰۵ از ابی حمزه ثمالی که امام باقر (ع) فرمود: به راستی این خشم یک شراره شیطانی است که در دل آدمی زاده فروزان شود، و به راستی وقتی یکی از شماها خشم کند، چشمانش سرخ شود و رگهایش باد کند و شیطان در او درآید و چون کسی از شماها از این عارضه بیم کند، به زمین چسبد که پلیدی شیطان در این وقت به خوبی از او برود. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴۱۵ امام باقر علیه السّلام فرمود: (این غضب) (و خشمی که در وجود شماست) شراره‏ئی است شیطانی که در دل آدمیزاد شعله‏ور می‏شود، و چون کسی از شما خشمگین شود، چشمانش سرخ شود و رگهای گردنش ورم کند و شیطان در وجودش در آید، پس هر گاه کسی از شما از این حالت خویش بترسد، بزمین بچسبد، زیرا وسوسه شیطان در آن هنگام از او دور شود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۲۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد و علی بن ابراهیم، از پدرش و هر دو، از ابن محبوب، از ابن رئاب، از ابو حمزه ثمالی، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «این خشم که می‏بینید، اخگری است از شیطان که در دل فرزند آدم افروخته می‏شود. و به درستی که یکی از شما چون خشم گیرد، چشمهایش سرخ می‏شود، و رگ‏های گردنش ورم می‏کند، و شیطان در او داخل می‏شود. پس هرگاه یکی از شما از نفس خود از این ترسد، بر زمین چسبد؛ زیرا که پلیدی و مکر شیطان در نزد این فعل از او می‏رود».