الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۰۸

علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن ابي ايوب عن محمد بن مسلم عن احدهما ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۱۹ از محمد بن مسلم، از امام باقر و یا امام صادق (ع) که فرمود: هر که در دلش به وزن دانه خردلی کبر باشد، به بهشت نمی‏رود، گوید: من گفتم: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ» فرمود: چرا گفتی «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ» گفتم: برای آنچه از شما شنیدم، فرمود: آن طور نیست که تو پنداشتی، همانا مقصود من، جحود و انکار است، همانا آن عبارت از جحود و انکار است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴۲۳ محمد بن مسلم گوید: یکی از آن دو امام علیهما السّلام فرمود: هر که باندازه سنگینی دانه خردلی تکبر در دلش باشد، داخل بهشت نشود. راوی گوید: من گفتم: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ «۱» امام فرمود: چرا گفتی: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ؟ گفت: برای آنچه از شما شنیدم، فرمود: چنان که تو فکر میکنی نیست، مقصود من انکار است، و آن جز انکار نیست (یعنی مقصود از تکبر انکار خدا و گردنکشی در برابر اوست). __________________________________________________ (۱) این جمله در عربی برای اظهار تأسف و بجای وای بحال من گفته می‏شود، و چون راوی گمان کرد: هر کس تکبر داشته باشد ببهشت نرود، این جمله را گفت. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۳۵ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از ابو ایّوب، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر یا امام جعفر صادق علیهما السلام روایت کرده است که فرمود: «هر که در دلش همسنگ دانه خردل، از تکبّر باشد، داخل بهشت نخواهد شد». راوی می‏گوید که: پس من استرجاع کردم (یعنی گفتم: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ» «۱»). فرمود: «تو را چه می‏شود که استرجاع می‏کنی؟» عرض کردم: به جهت آن‏چه از تو شنیدم. فرمود: «چنان نیست که تو اعتقاد کرده‏ای و به سوی آن می‏روی. جز این نیست که مقصود من از کبر که گفتم، انکار است، و نیست کبر، مگر انکار حق». __________________________________________________ (۱). بقره، ۱۵۶.