حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره دوزخ
روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن ابن بكير عن ابي عبد الله ع قال :
إِنَّ فِي جَهَنَّمَ لَوَادِياً لِلْمُتَكَبِّرِينَ يُقَالُ لَهُ سَقَرُ شَكَا إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ شِدَّةَ حَرِّهِ وَ سَأَلَهُ أَنْ يَأْذَنَ لَهُ أَنْ يَتَنَفَّسَ فَتَنَفَّسَ فَأَحْرَقَ جَهَنَّمَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۱۹
امام صادق (ع) فرمود: در دوزخ درّهای است ویژه متکبّران که آن را سَقَر گویند، به خدا عز و جل از سختی گرمای خود شکایت کرد و از او اجازه خواست که دمی برزند و دمی بر کشید و دوزخ را سوخت.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴۲۴
امام صادق علیه السّلام فرمود: در جهنم درهئی است بنام دوزخ برای متکبرین که از شدت حرارت خود بخدای عز و جل شکایت کرد و درخواست کرد باو اجازه دهد نفس کشد، پس چون نفس کشید جهنم شعلهور شد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۳۷
علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از ابن بکیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «در دوزخ رودخانهای است مخصوص متکبّران، که آن را سقر میگویند. و آن رودخانه، از سختی حرارت و گرمی خود به خدا شکایت نمود، و از آن جناب سؤال کرد که او را رخصت دهد که نفس کشد، و چون رخصت یافت، نفس کشید؛ پس دوزخ را سوزانید».