الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۲۴

عنه عن احمد بن محمد عن احمد بن ابي داود عن بعض اصحابنا عن احدهما ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۲۷ از امام باقر یا امام صادق (ع) فرمود: دو مرد به مسجد رفتند، یکی عابد بود و یکی فاسق، از مسجد بدر آمدند، آن فاسق مقام صدّیق داشت و آن عابد، فاسق بود؛ و این برای آن است که عابد به مسجد رود و به عبادتِ خود می‏نازد و همه اندیشه‏اش در این است و فکر فاسق و بدکار دنبال پشیمانی از کارِ بد و توبه است و از خدا عز و جل در باره هر چه گناه کرده است آمرزش می‏خواهد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴۲۸ امام باقر یا امام صادق علیهما السّلام فرمود: دو مرد داخل مسجد شوند که یکی عابد و دیگری فاسق باشد، و از مسجد خارج شوند، در حالی که فاسق صدیق (مؤمن واقعی) شده باشد و عابد فاسق، و این برای آنست که عابد داخل مسجد شود، در حالتی که بعبادتش ببالد و بآن بنازد و فکرش در آن باره باشد ولی فکر فاسق در باره ندامت و پشیمانی از فسقش باشد و از خدای عز و جل راجع بگناهانی که کرده آمرزش خواهد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۴۳ از او، از احمد بن محمد، از احمد بن ابی داود، از بعضی از اصحاب ما، از امام محمد باقر یا امام جعفر صادق علیهما السلام روایت است که فرمود: «دو مرد داخل مسجد می‏شوند، یکی از آنها عابد و دیگری فاسق؛ پس از مسجد بیرون می‏آیند و فاسق، صدّیق و عابد، فاسق باشد. و علّت این، آن است که عابد در مسجد داخل می‏شود، در حالتی که به عبادت خویش صاحب ناز و کرشمه است و به آن می‏نازد؛ پس همه اندیشه‏اش در آن است. و اندیشه فاسق، در اظهار پشیمانی است بر نافرمانی خویش، و از خدای عز و جل طلب آمرزش می‏کند، از آنچه کرده از گناهان» «۱». __________________________________________________ (۱). و احتمال دارد که این حدیث خبر باشد از آنچه در سابق اتفّاق افتاده که، آن دو کس با حالت خویش داخل مسجد شدند و شد، آنچه شد. و اوّل حدیث، ظاهر در این معنی است، چنان که آخر آن، ظاهر است در آن‏چه گذشت. (مترجم)