حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْعُجْب
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن عبد الرحمن بن الحجاج قال :
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع اَلرَّجُلُ يَعْمَلُ اَلْعَمَلَ وَ هُوَ خَائِفٌ مُشْفِقٌ ثُمَّ يَعْمَلُ شَيْئاً مِنَ اَلْبِرِّ فَيَدْخُلُهُ شِبْهُ اَلْعُجْبِ بِهِ فَقَالَ هُوَ فِي حَالِهِ اَلْأُولَى وَ هُوَ خَائِفٌ أَحْسَنُ حَالاً مِنْهُ فِي حَالِ عُجْبِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۲۷
از عبد الرحمن بن حجّاج، گوید: به امام صادق (ع) گفتم: مردی کاری میکند و از آن ترسان و نگران است و سپس کارِ خیری میکند و شبه عُجب و خودبینی او را میگیرد. فرمود: حال نخستِ او که حال خوف است بهتر است از حال عُجب او.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۴۲۸
عبد الرحمن بن حجاج گوید: بامام صادق علیه السّلام عرضکردم: مردی عملی (گناهی) میکند و از آن ترسان و هراسان میشود، سپس کار نیکی میکند و او را شبه عجبی میگیرد (و بکار نیکش میبالد).
۲ امام فرمود: او در حالت اولش با ترس بهتر است از حالت عجب و خود بینش.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۴۳
علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از عبد الرحمان بن حجّاج روایت کرده است که گفت: به خدمت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که: مردی عملی میکند و او بسیار ترسان است. بعد از آن، چیزی از کار نیک را به عمل میآورد، و گویا عجب به آن، در او داخل میشود. و فرمود که: «آن کس، در حالت اوّلش که ترسان است، حالش بهتر است از حالی که در حال عجب خویش دارد».