الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۳۱

عنه عن احمد بن محمد عن علي بن النعمان عن ابي اسامه زيد عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۳۳ از امام صادق (ع) که رسول خدا (ص) فرمود: هر که با تسلیت و دلجوئی خدا تسلّی نیابد و دلش آرام نشود، نفسش از افسوس و حسرت پی در پی بر دنیا بند آید و هر که دیده به دنبال آن دارد که به دست مردمِ دیگر است، همّ و غمّ او فراوان شود، و سوز دلش درمان نپذیرد، و هر که برای خدا عز و جل نعمتی نشناسد جز در خوردن و نوشیدن و جامه پوشیدن، محققاً کردارش کم و کوتاه و عذابش نزدیک است (و به عذاب نزدیک است خ ل). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳ و آن حضرت علیه السلام فرموده که رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: هر که با تسلیت و دلجوئی خداوند تسلی نجوید (و در مقابل ناملایمات بردباری نکند) نفیس از حسرت‏های پی در پی بند آید، و هر که چشم بدنبال آنچه در دست مردمان دیگر است اندازد، اندوهش فراوان گردد، و سوز دلش درمان نپذیرد، و هر که جز در خوردن و یا نوشیدن یا جامه پوشیدن برای خدای عز و جل در خودش نعمتی نبیند بطور تحقیق (چنین کسی) کردارش کم و کوتاه، و عذابش نزدیک است‏ محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۴۷ از او، از احمد بن محمد، از علی بن نعمان، از ابو اسامه- یعنی زید-، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: هر که به تسلّی دادن خدا تسلّی نیابد، دلش پاره‏پاره شود، به جهت حسرت‏های بر دنیا. «۱» و هر که چشمش برود در پی آنچه در دست مردمان است، غم و اندوهش بسیار باشد و خشم خویش را شفا ندهد. و هر که نعمتی را از برای خدای عز و جل بر خویش نبیند، مگر در خوردنی یا آشامیدنی یا پوشیدنی، به حقیقت که عملش کوتاه و عذابش نزدیک شده است». __________________________________________________ (۱). و مراد این است که، هر که دنیا را دوست دارد و بر آنچه به او می‏رسد از حوادث دنیا صبر نکند، همیشه در حسرت‏و اندوه باشد. (مترجم)