حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ حُبِّ الدُّنْيَا وَ الْحِرْصِ عَلَيْهَا
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عنه عن ابيه عن محمد بن عمرو فيما اعلم عن ابي علي الحذا عن حريز عن زراره و محمد بن مسلم عن ابي عبد الله ع قال :
أَبْعَدُ مَا يَكُونُ اَلْعَبْدُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا لَمْ يُهِمَّهُ إِلاَّ بَطْنُهُ وَ فَرْجُهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۴۱
از امام صادق (ع) که فرمود: دورترین حالی که بنده از خدای عز و جل دارد، این است که جز شکم و فرجِ خود همّ و همّتی ندارد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۸
امام صادق علیه السّلام فرمود: دورترین حالی که بنده از خدای عز و جل دارد اینست که اندوهی جز برای شکم و فرج نداشته باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۵۳
از او، از پدرش، از محمد بن عمرو در آنچه میدانم، از ابو علی حذّاء، از حریز، از زراره و محمد بن مسلم، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «وقتی که بنده نسبت به خدای عز و جل از هر وقت دورتر باشد، وقتی است که او را همّتی غیر از شکم و فرجش نباشد».