→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۴۰

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ حُبِّ الدُّنْيَا وَ الْحِرْصِ عَلَيْهَا

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
عنه عن ابيه عن محمد بن عمرو فيما اعلم عن ابي علي الحذا عن حريز عن زراره و محمد بن مسلم عن ابي عبد الله ع قال :

أَبْعَدُ مَا يَكُونُ اَلْعَبْدُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا لَمْ يُهِمَّهُ إِلاَّ بَطْنُهُ وَ فَرْجُهُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۴۱ از امام صادق (ع) که فرمود: دورترین حالی که بنده از خدای عز و جل دارد، این است که جز شکم و فرجِ خود همّ و همّتی ندارد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۸ امام صادق علیه السّلام فرمود: دورترین حالی که بنده از خدای عز و جل دارد اینست که اندوهی جز برای شکم و فرج نداشته باشد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۵۳ از او، از پدرش، از محمد بن عمرو در آنچه می‏دانم، از ابو علی حذّاء، از حریز، از زراره و محمد بن مسلم، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «وقتی که بنده نسبت به خدای عز و جل از هر وقت دورتر باشد، وقتی است که او را همّتی غیر از شکم و فرجش نباشد».

راویان