حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ حُبِّ الدُّنْيَا وَ الْحِرْصِ عَلَيْهَا
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن ابن محبوب عن عبد الله بن سنان و عبد العزيز العبدي عن عبد الله بن ابي يعفور عن ابي عبد الله ع قال :
مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ اَلدُّنْيَا أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اَللَّهُ تَعَالَى اَلْفَقْرَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ شَتَّتَ أَمْرَهُ وَ لَمْ يَنَلْ مِنَ اَلدُّنْيَا إِلاَّ مَا قَسَمَ اَللَّهُ لَهُ وَ مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ اَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اَللَّهُ اَلْغِنَى فِي قَلْبِهِ وَ جَمَعَ لَهُ أَمْرَهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۴۱
امام صادق (ع) فرمود: هر که بامداد و شام کند و اکبر همّ او دنیا باشد، خدا تعالی فقر و پریشانی را جلو چشمش نهد و کارش را پریشان سازد و از دنیا نرسد مگر بدان چه خدا قسمتِ او کرده است و هر که بامداد کند و شامگاهان نماید و آخرت مهمّ اکبر او باشد، خدا در دلش توانگری و بینیازی مقرر سازد و کار زندگی او را جمع و فراهم نماید.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۸
و نیز آن حضرت علیه السّلام فرمود: هر که بامداد کند و روز را بشب رساند و بزرگترین اندوهش دنیا باشد خدای تعالی فقر و پریشانی را جلوی چشمش نهد، و کارش را پریشان سازد، و بجز بدان چه خداوند روزی او کرده نرسد، و هر که بامداد کند و شام کند و بزرگترین اندوهش آخرت باشد، خداوند توانگری و بینیازی در دلش نهد و کارش را منظم کند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۷۵۳
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از ابن محبوب، از عبداللَّه بن سنان، و عبد العزیز عبدی، از عبد اللَّه بن ابی یعفور، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود:
«هر که صبح و شام کند و دنیا مقصود بزرگترش باشد، خدای عز و جل فقر را در میان دو چشمش قرار دهد، و امرش را پراکنده گرداند، و از دنیا نیابد، مگر آنچه را که از برایش قسمت شده. و هر که صبح و شام کند و آخرت مقصود بزرگترش باشد، خدای عز و جل بینیازی را در دلش قرار دهد، و امرش را از برایش جمع کند».