الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۱۸۰

علي عن ابيه عن ابن محبوب عن ابن رياب و يعقوب السراج جميعا عن ابي عبد الله ع قال قال امير المومنين ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۶۳ امیر المؤمنین (ع) فرمود: ایا مردم! راستی بغی و ستم، یاران خود را به آتش کشد، راستی اول کسی که بر خدا سرکشی کرد، عناق دختر آدم بود و اول کسی که خدا او را کشت، همان عناق بود که نشیمن او یک جریب در یک جریب بود و بیست انگشت داشت و در هر انگشتی دو ناخن داشت، چون دو داس، خدا بر او شیری را چون فیل و گرگی را به بزرگی شتر و کرکسی را به اندازه استری چیره ساخت و او را کشتند و خدا جبّاران را در بهترین وضع و آسوده ترین حال خودشان کشته است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۰ از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: ای مردم همانا ستمگری و بغی یاران خود را بآتش (یا بدوزخ) کشد، و اولین کسی که بر خدا سرکشی کرد عناق دختر آدم بود، و اولین کشته که خدا او را کشت (همان) عناق بود، که نشیمنگاهش یک جریب در یک جریب بود و بیست انگشت داشت که در هر انگشتی دو ناخن بود چون دو داس، پس خدا شیری مانند فیل، و گرگی ببزرگی شتر، و کرکسی باندازه استر بر او مسلط کرد، و آنها او را کشتند، خداوند زور گویان و سرکشان را در بهترین حال و آسوده‏ترین وضعی که داشته‏اند کشته است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۵ علی، از پدرش، از ابن محبوب، از ابن رئاب و یعقوب سرّاج، هر دو از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود که: ای گروه مردمان! به درستی که بغی، اصحاب خود را می‏کِشد به سوی آتش دوزخ. و به درستی که اوّل کسی که بر خدای عز و جل بغی نمود، عناق، دختر آدم علیه السلام، بود. و به این سبب، نخستین کسی که خدا او را کشت، عناق بود. و نشستگاهش یک جَریب در یک جَریب بود «۲»، و او را بیست انگشت‏ __________________________________________________ (۲). و جریب- به فتح جیم-، مقداری است از زمین که معلوم و معروف است، و آن به حساب مساحت، چهار هزار وهشتصد ذراع است به ذراع دست، که عبارت است از ششصد نی، و از قرار نود نی، یک قفیز، شش قفیز و دو ثلث قفیز می‏شود. و چون در مثل خود ضرب شود، چهل و پنج قفیز و ثلث قفیز، حاصل آن می‏شود. و بعضی گفته‏اند که: مقدار جریب از زمین، ده ذراع است، و این در اینجا ظاهرتر است؛ بلکه، قول اول، علی‏الظاهر درست نمی‏باشد. (مترجم) بود، در هر انگشتی دو ناخن، مانند دو داس درو کنی. پس خدا شیری را چون فیل، و گرگی را مانند شتر، و کرکسی را مثل استر، بر او مسلّط گردانیده، تا او را کشتند. و به حقیقت که خدای عز و جل جبّاران و ستمکاران را کشت، بر بهترین احوال ایشان، و ایمن‏ترین اوقات وجود ایشان».