الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۲۲۴

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن اسماعيل بن مهران عن سيف بن عميره عمن حدثه عن ابي جعفر ع قال كان علي بن الحسين ص يقول لولده :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۸۷ از ابی نعمان، گوید: امام باقر (ع) فرمود: ای ابا نعمان! بر ما دروغی نبند تا دین توحید او تو بر باد رود، و مبادا بخواهی که سر باشی تا دنباله شوی، و به وسیله ما، مردم را مخور تا فقیر و بی‏چاره شوی، به راستی که ناچار تو را باز دارند و از تو باز پرسی کنند، اگر راست گوئی، ما تو را تصدیق کنیم و اگر دروغ گوئی، ما تو را تکذیب کنیم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۵ حضرت باقر علیه السلام فرمود: علی بن حسین بفرزندنش میفرمود: از دروغ کوچک و بزرگش، جدی و شوخیش بپرهیزید، زیرا آن کس که در چیز کوچک دروغ گفت بدروغ بزرگ نیز جرات پیدا کند. آیا ندانید که رسول خدا (ص) فرمود: بنده (خدا) پیوسته راست گوید تا خدا او را صدیق نویسد، و پیوسته دروغ گوید تا خدا او را کذاب (و دروغگو) نویسد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۷ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از اسماعیل بن مهران، از سیف بن عمیره، از آنکه او را حدیث کرده، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «حضرت علی بن الحسین علیهما السلام به فرزندان خود می‏فرمود که: بپرهیزد از دروغ؛ خواه کوچک از آن باشد، و خواه بزرگ، در هر جِدّ و بازی؛ زیرا که مرد، چون در چیز کوچک دروغ گوید، بر چیزی بزرگ دلیر می‏شود. آیا ندانسته‏اند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: بنده پیوسته راست می‏گوید، تا آنکه خدا او را صدّیق می‏نویسد. (یعنی به غایت راستگو)، و پیوسته دروغ می‏گوید، تا آنکه خدا او را کذّاب می‏نویسد» (یعنی به غایت دروغگو).