الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۳۵۰

يونس عن ابن سنان عن اسحاق بن عمار عن ابي عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۶۷ از امام صادق (ع) این آیه را خواند (۶۱ سوره بقره): «این برای آن است که آنان به آیات خدا کفر ورزند و پیغمبران را به ناحق بکشند» پس فرمود: هلا به خدا که آنها را به دست خود و با شمشیرهای خود نکشتند ولی احادیث آنها را شنیدند و آن را شهرت دادند و به واسطه آن گرفتار شدند و کشته شدند و این فاش کردن سرّ است و تجاوز است و گناه است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۷۷ اسحاق بن عمار گوید: حضرت صادق علیه السّلام این آیه را تلاوت فرمود: «این بدان بود که کفر میورزیدند بآیات پروردگار و میکشتند پیامبران را بناحق، این بدان شد که نافرمانی کردند و بودند تجاوزکنندگان» (سوره بقره آیه ۶۱) و فرمود: بخدا سوگند آنان را بدستهای خود نکشتند و بشمشیرهای خود نزدند بلکه حدیثهای آنان را شنیدند پس آنها را فاش کردند، و آنان را بدان سبب گرفتند و کشته شدند پس هم کشتن شد و هم نافرمانی و هم تجاوز. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۹۷ یونس، از ابن سنان، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که: حضرت، این آیه را تلاوت فرمود: «ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کانُوا یَکْفُرُونَ بِآیاتِ اللَّهِ وَ یَقْتُلُونَ النَّبِیِّینَ بِغَیْرِ الْحَقِّ ذلِکَ بِما عَصَوْا وَ کانُوا یَعْتَدُونَ» «۱»؛ یعنی: «آن خواری و بیچارگی و خشم خدا بر ایشان، به سبب آن است که ایشان بودند که کافر می‏شدند به آیت‏های خدا، و می‏کشتند پیغمبران را به ناحق. آنکه مذکور شد، به سبب این بود که گنهکار شدند، و بودند که از حد __________________________________________________ (۱). بقره، ۶۱. در می‏گذشتند، و از احکام خدای- تعالی- تعدّی می‏کردند». و حضرت فرمود: «به خدا سوگند که ایشان را به دست‏های خود نکشتند، و شمشیرهای خویش را به ایشان نزدند، ولیکن حدیث‏های ایشان را شنیدند و آنها را فاش کردند، و به این سبب، پیغمبران بر آنها گرفته شدند و کشته گشتند. پس این فاش کردن، کشتن و ستم و گناه گردید».