الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۳۸۶

الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي عن حماد بن عثمان عن عبيد عن زراره قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۹۷ زراره گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از قول خدا عز و جل (۵ سوره مائده): «و هر کس کفر ورزد از گرویدن محققاً عملش ساقط گردد» در پاسخ فرمود: یعنی ترک کند عملی را که بدان اعتراف کرده است، از این بابت است اینکه ترک کند نماز را نه از برای بیماری و نه از اشتغال به کاری. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۹۵ زراره گوید: از حضرت صادق علیه السّلام پرسیدم از گفتار خدای عز و جل (در سوره مائده آیه ۵ که فرماید:) «و آنکه کفر ورزد بایمان همانا تباه شده است کردار او» فرمود: یعنی ترک کند کرداری را که بدان اعتراف کرده است، و از آن جمله است ترک نماز بدون کسالت و بیماری و نه از روی اشتغال بکاری. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۲۳ حسین بن محمد، از مُعلّی بن محمد، از حسین بن علی، از حمّاد بن عثمان، از عبید، از زراره روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از قول خدای عز و جل: «وَ مَنْ یَکْفُرْ بِالْإِیمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ» «۳». فرمود که: «یعنی کاری را که به آن اقرار کرده، ترک کند. و از جمله آن، این است که نماز را ترک کند، بی‏آنکه بیماری یا شغلی داشته باشد». و ترجمه آیه این است که: «و هر که کافر شد، و با آنچه ایمان به آن واجب باشد، از اصول و __________________________________________________ (۳). مائده، ۵. فروع ایمان، و انکار شرائع اسلام کند از حلال و حرام، پس به حقیقت که باطل شده است کردارهای او» (به جهت عدم ترتّب ثواب، بر آنچه صحّت اعمال، فرع ایمان است).