الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۳۸۷

عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن علي بن اسباط عن موسي بن بكير قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۹۷ از موسی بن بکیر، گوید: پرسیدم از أبو الحسن (ع) از کفر و شرک که کدام پیشتر است، گوید: به من فرمود: من از تو سابقه نداشتم که با مردم ستیزه کنی، گفتم: هشام بن سالم به من‏ دستور داده که: این را از شما بپرسم، به من فرمود: کفر پیشتر است و آن به معنی انکار است، خدا عز و جل فرموده است (۳۴ سوره بقره) «جز ابلیس که سر پیچید و کبر ورزید و از کفّار گردید». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۹۵ موسی بن بکر گوید: از حضرت ابو الحسن (موسی بن جعفر) علیهما السّلام پرسیدم کفر و شرک کدامیک جلوترند؟ گوید: بمن فرمود: من از تو سابقه ستیزه و مخاصمه با مردم را نداشتم؟ عرضکردم: هشام بن سالم بمن دستور داده که این سؤال را از شما بکنم، فرمود: کفر جلوتر است و آن انکار است خدای عز و جل فرموده: «جز ابلیس که سر پیچید و بزرگی طلبید و بود از کفار» (سوره بقره آیه ۳۵) محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۲۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد، از علی بن اسباط، از موسی بن بکر که گفت: امام موسی‏کاظم علیه السلام را سؤال کردم از کفر و شرک، که کدام یک از این دو دیرینه‏تر است؟ موسی می‏گوید که: حضرت به من فرمود که: «من هرگز تو را ندیدم که با مردم گفتگو و جدال کنی». عرض کردم که: هشام بن سالم مرا امر کرد که تو را از این سؤال کنم؛ پس حضرت به من فرمود که: «کفر، دیرینه‏تر است و آن جحود و انکار است. خدای عز و جل فرموده است که: «إِلَّا إِبْلِیسَ أَبی‏ وَ اسْتَکْبَرَ وَ کانَ مِنَ الْکافِرِینَ» «۱»؛ یعنی: پس همه فرشتگان سجده کردند و هیچ‏یک از ایشان از این معنی سر باز نزد، مگر شیطان که سر باز زد از آن سجده، و تکبّر و گردنکشی کرد، و خود را بزرگ شمرد در امر سجود، و اطاعت ننمود، و در اصل از ناگرویدگان بود» (یعنی در علم خدا از منافقان بود؛ چه در نزد فرشتگان، اظهار انقیاد می‏نمود و در باطن، کافر بود. و چون حق- سبحانه و تعالی- او را به سجده امر فرمود، غش و ناپاکی‏اش، بر محک امتحان ظاهر شد). __________________________________________________ (۱). بقره، ۳۴.