→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۳۸۸

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْکُفْر

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن عبد الرحمن بن الحجاج عن زراره قال :

قُلْتُ‏ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع‏ يَدْخُلُ‏ اَلنَّارَ مُؤْمِنٌ قَالَ لاَ وَ اَللَّهِ قُلْتُ فَمَا يَدْخُلُهَا إِلاَّ كَافِرٌ قَالَ لاَ إِلاَّ مَنْ شَاءَ اَللَّهُ فَلَمَّا رَدَدْتُ عَلَيْهِ مِرَاراً قَالَ لِي أَيْ‏ زُرَارَةُ إِنِّي أَقُولُ لاَ وَ أَقُولُ إِلاَّ مَنْ شَاءَ اَللَّهُ وَ أَنْتَ تَقُولُ لاَ وَ لاَ تَقُولُ إِلاَّ مَنْ شَاءَ اَللَّهُ‏ قَالَ فَحَدَّثَنِي‏ هِشَامُ بْنُ اَلْحَكَمِ‏ وَ حَمَّادٌ عَنْ‏ زُرَارَةَ قَالَ قُلْتُ فِي نَفْسِي شَيْخٌ‏ لاَ عِلْمَ لَهُ بِالْخُصُومَةِ قَالَ فَقَالَ لِي يَا زُرَارَةُ مَا تَقُولُ فِيمَنْ أَقَرَّ لَكَ بِالْحُكْمِ أَ تَقْتُلُهُ مَا تَقُولُ فِي خَدَمِكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ أَ تَقْتُلُهُمْ قَالَ فَقُلْتُ أَنَا وَ اَللَّهِ اَلَّذِي لاَ عِلْمَ لِي بِالْخُصُومَةِ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۹۹ از زراره، گوید: به امام باقر (ع) گفتم: مؤمن به دوزخ می‏رود؟ فرمود: نه به خدا، گفتم: به دوزخ نرود جز کافر؟ فرمود: نه، جز کسی که خدا خواهد و چون چند بار تکرار کردم، به من فرمود: ای زراره! من راستی که من گویم: نه، و می‏گویم: جز هر که را خدا خواهد و تو می‏گوئی: نه، و نمی‏گوئی: جز کسی که خدا خواهد. (راوی) گوید: هشام بن حکم و حماد از زراره نقل کرده‏اند که: گفته: من با خود گفتم: استادی است که علم بحث و مناظره ندارد، گوید: پس از این خاطره به من فرمود: ای زراره! چه گوئی در باره کسی که برای تو اعتراف کرده که بر مذهب تو است و هر چه بگوئی بدان عقیده‏مند و متدیّن است، آیا او را می‏کشی؟ چه می‏گوئی در باره خدمتکاران و خانواده خودتان، آیا آنها را می‏کشی؟ گوید: پس من گفتم: به خدا منم که علم بحث و مناظره ندارم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۹۶ زراره گوید: بحضرت باقر علیه السلام عرضکردم: مؤمن بدوزخ میرود؟ فرمود: نه بخدا سوگند، عرضکردم: پس بدوزخ نرود جز کافر؟ فرمود: نه مگر آنکه خدا خواهد، و چون چند بار (این حرف را) تکرار کردم بمن فرمود: ای زراره من میگویم: نه، و میگویم: مگر آنکه خدا خواهد، و تو میگوئی: نه، و نمیگوئی: مگر آنکه خدا خواهد؟. (راوی گوید: هشام بن حکم و حماد برای من حدیث کردند: که زراره گفت: من با خود گفتم: (این آقا) استادی است که علم بحث و مناظره ندارد؟ گوید: (همین که این مطلب در دل من خطور کرد) بمن فرمود: ای زراره چه گوئی در باره کسی که برای تو بحکم اسلام اقرار کند (و گوید: هر چه تو گوئی من بهمان معتقدم) آیا او را میکشی؟ (یا از او می‏پذیری؟ بنا بر اینکه «تقبله» باشد چنانچه در نسخه وافی است) چه گوئی در باره خدمتکاران و خانواده‏تان آیا ایشان را میکشی؟ (زراره) گوید: عرضکردم بخدا سوگند منم که علم بحث و مناظره ندارم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۲۵ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از عبد الرحمان بن حجّاح، از زراره روایت کرده است که گفت: به خدمت امام محمد باقر علیه السلام عرض کردم که: آیا هیچ مؤمنی داخل آتش دوزخ می‏شود؟ فرمود: «نه، به خدا سوگند». عرض کردم که: آیا کسی غیر از کافر در آن داخل می‏شود؟ فرمود: «نه، مگر کسی که خدای عز و جل خواهد». زراره می‏گوید که: چون چندین مرتبه این را بر آن حضرت برگردانیدم، به من فرمود که: «ای زراره! به درستی که من می‏گویم نه و می‏گویم مگر کسی که خدا خواهد، و تو می‏گویی نه و نمی‏گویی مگر کسی که خدا خواهد». عبد الرحمان می‏گوید که: بعد از آن، حدیث کردند مرا هشام بن حکم و حمّاد، از زراره که گفت: پس من در دل خویش گفتم که: حضرت شیخی است که او را دانشی به طریقه خصومت و جدال نیست. زراره گفت که: پس حضرت به من فرمود که: «ای زراره! چه می‏گویی در حقّ کسی که از برای تو به احتلام «۲» اقرار کند؟ آیا او را می‏کشی؟ «۳» چه می‏گویی‏ __________________________________________________ (۲). در متن عربی «حکم» است. (۳). در برخی نسخه‏ها، «آیا او را می‏پذیری» است. در باب خدمتکاران شما و زنان و فرزندان شما؟ آیا ایشان را می‏کشی؟» پس گفتم: به خدا سوگند که منم آن کسی که مرا دانشی به طریقه خصومت و جدال نیست.

راویان