الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۴۰۸

عنه عن ابن جمهور عن سليمان بن سماعه عن عبد الملك بن بحر رفعه مثل ذلك و زاد فيه :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۲۳ از عبد الملک بن بحر که سند حدیث را تا امام رسانیده و این را هم بدان افزوده است: هر گاه رکوع کند، چون گوسفند بخوابد، و هر گاه به سجده رود چون کلاغی نوک به زمین زند (یعنی سجده را بسیار کوتاه بجا آورد) و چون بنشیند، مانند سگی باشد که بر سرِ دُم نشیند (این تعبیر هم ظاهر اشاره به ترک جلسه استراحت بعد از سجدتین و تعجیل در انجام نماز است). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۱۲ عبد الملک بن بحر مانند همین حدیث را بطور مرفوع از آن حضرت حدیث کرده و در آن افزوده است: چون رکوع کند چون گوسفند بزمین افتد، و چون سجده کند نوک بزمین زند (چون کلاغی که دانه از زمین برچیند، یعنی سجده را بسیار کوتاه بجا آورد) و چون بنشیند چون سگی است که بر سر دم نشیند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۵۱ از او، از ابن جمهور، از سلیمان بن سماعه، از عبد الملک بن بحر، مثل این روایت کرده است و آن را مرفوع ساخته، و در آن، این را زیاد کرده است که: «چون رکوع کند، مانند گوسفند فرو خوابد، و چون به سجده رود، به سرعت سر بر زمین زند، چنان که مرغ منقار بر زمین بزند، و چون بنشیند، مانند سگ پای خود را بالا گیرد».