→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۴۱۴

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الشِّرْک‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن ابن بكير عن ضريس عن ابي عبد الله ع :

فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مََا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللََّهِ إِلاََّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ‏ قَالَ شِرْكُ طَاعَةٍ وَ لَيْسَ شِرْكَ عِبَادَةٍ وَ عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مِنَ اَلنََّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اَللََّهَ عَلى‏ََ حَرْفٍ‏ قَالَ إِنَّ اَلْآيَةَ تَنْزِلُ فِي اَلرَّجُلِ ثُمَّ تَكُونُ فِي أَتْبَاعِهِ ثُمَّ قُلْتُ كُلُّ مَنْ نَصَبَ دُونَكُمْ شَيْئاً فَهُوَ مِمَّنْ‏ يَعْبُدُ اَللََّهَ عَلى‏ََ حَرْفٍ‏ فَقَالَ نَعَمْ وَ قَدْ يَكُونُ مَحْضاً

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۲۷ از ضریس، از امام صادق (ع) در قول خدا عز و جل: «ایمان نیاورد بیشتر آنان به خدا جز اینکه هم آنها مشرک باشند» فرمود: شرک در اطاعت است نه شرک در عبادت، و از قول خدا عزّ و جلّ (۱۱ سوره حج): «و برخی مردمند که خدا بر حرف می‏پرستند» (پرسش شد) و فرمود: راستی آیه‏ای در باره مردی نازل شود و سپس در باره پیروان او هم باشد، سپس من گفتم: هر که در برابر شما چیزی بر پا دارد، او از کسانی است که خدا بر حرف می‏پرستد؟ در پاسخ فرمود: آری، و بسا که شرک محض باشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۱۴ ضریس از آن حضرت علیه السّلام حدیث کند که در گفتار خدای عز و جل (در همین آیه) فرمود: شرک در طاعت است نه شرک در عبادت، و از گفتار خدای عز و جل «و برخی از مردمند که خدا را بر حرف پرستش کنند» (سوره حج آیه ۱۱ پرسیدم؟) فرمود: آیه در باره مردی نازل شده و سپس در باره پیروان او هم باشد، پس من عرضکردم: هر که در برابر شما چیزی برپا دارد او از کسانی است که خدا را بر حرف پرستیده؟ فرمود: آری و گاهی مشرک محض باشد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۵۳ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از ابن بکیر، از ضریس، از امام‏ جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است در قول خدای عز و جل: «وَ ما یُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِکُونَ» «۱»، که آن حضرت فرمود: «مراد شرک طاعت است، نه شرک عبادت» (یعنی غیر خدا را فرمانبرداری کردند، نه پرستش). و ضریس می‏گوید که: نیز از آن حضرت سؤال کردم از قول خدای عز و جل: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَعْبُدُ اللَّهَ عَلی‏ حَرْفٍ» «۲» (تا آخر آیه، که بعد از این با ترجمه مذکور خواهد شد). فرمود: «به درستی که آیه فرود می‏آید در باب مردی [که‏] بعد از آن در پیروان او می‏باشند». پس عرض کردم که: هر که غیر از شما چیزی را برپا کند، و امامی را نصب نماید، پس او از جمله کسانی است که خدا را به یگانگی پرستش می‏کند بر طرف و کناره‏ای (یعنی نه در وسط حقیقی؟). فرمود: «آری، و گاه است که کافر محض می‏باشد». __________________________________________________ (۱). یوسف، ۱۰۶. (۲). حج، ۱۱.

راویان