الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۴۳۵

الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الوشا عن مثني عن اسماعيل الجعفي قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۴۹ از اسماعیل جعفی، گوید: از امام باقر (ع) پرسیدم از دینی که برای بندگان روا نیست بدان نادان بمانند، در پاسخ فرمود: دین واسع است و رسا و خوارج از نادانی بر خود تنگ گرفتند، گفتم: قربانت! من دین خودم را که بدان معتقدم باز گویم؟ فرمود: آری، گفتم: گواهم که تنها معبود شایسته خدا است و گواهم که محمد بنده و رسول او است و آنچه از جانب خدا آورده قبول دارم و شما را دوست دار و پیروم و از دشمن شما بیزارم و از هر که بر گردن شما سوار شود و بر شما به زور فرمان روائی کند و حق شما را به ستم ببرد، فرمود: تو چیزی کم نداری و نادان نیستی، همان است که سوگند به خدا ما هم بدان معتقدیم، گفتم: آیا کسی که این امر را نداند سلامت بماند؟ فرمود: نه، مگر مستضعفان، گفتم: آنها کیانند؟ فرمود: زنان و فرزندان شماها سپس فرمود: تو ام ایمن را می‏دانی (آزاد کرده رسول خدا بوده و از گواهان فدک است) به راستی من گواهم که او از اهل بهشت است و او هم نمی‏فهمید این مذهب و عقیده‏ای که شما دارید (یعنی امامت سائر ائمه جز امیر المؤمنین را نمی‏دانست و نسبت بدان معذور بود- از مجلسی ره). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۲۸ اسماعیل جعفی گوید: از حضرت باقر علیه السّلام پرسیدم: از آن دینی که بر بندگان روا نیست نسبت بدان نادان باشند (و باید بدانند که آن چه دینی است؟) فرمود: دین وسیع است، ولی خوارج از روی نادانی خودشان بر خود تنگ گرفتند (و گرفتار شدند) عرضکردم: قربانت (اجازه میفرمائید) من دین خودم را که بر آن هستم برای شما باز گویم؟ فرمود: آری، عرضکردم: گواهی دهم که معبودی جز خدای یگانه نیست، و گواهی دهم که محمد بنده و رسول اوست، و آنچه از جانب خداوند آورده است قبول دارم، و شما را دوست دارم، و از دشمن شما و هر که بر شما بزرگی کند و استیلاء خواهد و خود را امیر و حاکم بر شما داند، و حق شما را بستم بگیرد بیزارم؟ فرمود: تو چیزی را نادان نیستی، این همانست که بخدا سوگند ما هم بر آن هستیم (و بدان معتقدیم) عرضکردم: آیا کسی که این امر را نداند (و از عذاب خداوند یا خلود در آتش) سالم ماند؟ فرمود: نه، مگر مستضعفان، عرضکردم: آنها کیانند، فرمود: زنان و فرزندان شما، سپس فرمود: آیا ام ایمن را دیده‏ای؟ همانا من گواهی دهم که او اهل بهشت است در صورتی که آنچه شما بر آیند (و بدان معتقدید) نمیدانست. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۷۱ حسین بن محمد، از معلّی بن محمد، از وشّاء، از مثنّی، از اسماعیل جعفی روایت کرده است که گفت: امام محمد باقر علیه السلام را سؤال کردم از دینی که بندگان را نمی‏رسد که آن را ندانند. فرمود که: «دین، وسعت و گشادگی دارد، ولیکن خارجی‏ها «۱» از نادانی که دارند، بر خویش تنگ کرده‏اند». عرض کردم که: فدای تو گردم! آیا تو را خبر دهم به دین خود که من بر آنم؟ فرمود: «بلی». عرض کردم که: شهادت می‏دهم به اینکه غیر از خدا، خدایی نیست، و به اینکه محمد، بنده و رسول صلی الله علیه و آله او است، و اقرار دارم به آنچه از جانب خدای- تعالی- آورده، و شما را دوست می‏دارم، و بیزارم از دشمنان شما و از آنکه بر گردن‏های شما سوار شده و بر شما امیر گردیده، و از روی غصب، حق شما را گرفته و بر شما ستم کرده است. فرمود که: «چیزی را جاهل نیستی؛ بلکه همه چیز را می‏دانی. به خدا __________________________________________________ (۱). یعنی خوارج که نگاهی سختگیرانه به دین داشتند و ارتکاب گناه را موجب کفر می‏دانستند. سوگند، این همان اعتقادی است که ما برآنیم». عرض کردم: پس آیا کسی هست که این امر را نشناسد و سالم باشد؟ فرمود: «نه، مگر مستضعفان». عرض کردم که: ایشان کیانند؟ فرمود: «زنان و فرزندان شما». و فرمود که: «آیا امّ‏ایمن را دیده‏ای و قصّه او را شنیده‏ای؟ پس به درستی که من شهادت می‏دهم که او از اهل بهشت است، و امّ‏ایمن نمی‏شناخت، آنچه را که شما بر آنید».