الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۴۴۳

عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن علي بن حسان عن موسي بن بكر الواسطي عن رجل قال قال ابو جعفر ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۵۵ از مردی که گوید: امام باقر (ع) فرمود: مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ مردمی بودند که مشرک بودند و حمزه و جعفر و مانند آنها از مؤمنان را کشتند، سپس هم آنها بعد از این کار مسلمانی گرفتند و خدا را یگانه دانستند و شرک را وانهادند و از دل مؤمن نشدند تا در شمار مؤمنان باشند و بهشت بر آنها بایست شود و کافر هم نزیستند تا دوزخ را سزند و آنها در این حال کارشان با خدا است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۳۱ حضرت باقر علیه السّلام فرمود: مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ‏ و آنان که بامید خدایند مردمانی هستند که مشرک بودند پس حمزه و جعفر و مانند اینها از مؤمنین را کشتند، سپس همانها بعد از این کارشان مسلمان شدند و خدا را بیگانگی شناختند و شرک را رها کردند ولی ایمان کامل نیاوردند تا در زمره مؤمنین باشند و بدل ایمان نیاوردند تا بهشت بر آنها واجب گردد، و کافر نشدند تا آتش دوزخ بر آنها لازم شود، پس اینان بر همین حال بامید خدایند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۷۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد، از علی بن حسّان، از موسی بن بکر واسطی، از مردی که گفت: امام محمد باقر علیه السلام فرمود که: «طائفه مُرْجَوْنَ لِامْرِ اللَّهِ، گروهی هستند که مشرک بودند. پس مثل حمزه و جعفر و امثال ایشان را- رحمة اللَّه علیهم- از مؤمنان، کشتند. و بعد از آن، در دین اسلام داخل شدند، و خدای عز و جل را به یگانگی پرستیدند، و شرک را ترک کردند. و مؤمن نبودند و ایمان نیاوردند، که بهشت از برای ایشان واجب باشد، و کافر نبودند، که آتش دوزخ از برای ایشان واجب باشد. پس ایشان، بر این‏ حال، به تأخیر افکنده‏شدگانند از برای فرمان خدای عز و جل، تا درباره ایشان، به چه امر فرماید».