الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۴۶۹

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن جعفر بن عثمان عن سماعه عن ابي بصير و غيره قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۸۳ از ابی بصیر و دیگران که امام صادق (ع) فرمود: راستی ساعتی از شب و روز بر دل گذرد که نه کفر در آن‏ است و نه ایمان و به مانند یک پارچه کهنه است، گوید: سپس به من فرمود: آیا تو از خود چنین درک نکنی؟ فرمود: سپس از طرف خدا است که هر طور خواهد به دل نکته‏ای زند کفر باشد یا ایمان. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۴۸ ابو بصیر و دیگران از حضرت صادق علیه السّلام حدیث کنند که فرمود: بدرستی که ساعتی از شب و روز بر دل بگذرد که نه در آن کفر است و نه ایمان، و بمانند پارچه کهنه است، گوید: سپس بمن فرمود: آیا تو در نفس خودت چنین چیزی را درک نکرده‏ای؟ فرمود: سپس از طرف خدا است که هر طور بخواهد نقطه‏ای بدل زند (نقطه) کفر باشد یا (نقطه) ایمان. مانند همین خبر از محمد بن أبی عمیر حدیث شده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۰۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از جعفر بن عثمان، از سماعه، از ابو بصیر و غیر او روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «به درستی که دل، در ساعتی از شب و روز چنان می‏باشد، که هیچ کفر و ایمان در آن نباشد، مانند جامه کهنه». راوی می‏گوید که: پس به من فرمود که: «آیا این حالت را از نفس خود نمی‏یابی؟» و فرمود که: «بعد از آن، نقطه و نشانی از جانب خدای عز و جل در دل موجود می‏شود، و هستی به هم می‏رساند، به آنچه خدا خواهد، از کفر و ایمان».