الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۰۳

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن بعض اصحابنا رفعه قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۱۱ یکی از اصحاب ما حدیث را تا معصوم رسانیده که فرموده است: راستی خدا عز و جل به تائبان سه خصلت داده که اگر یک خصلت از آنها به همه اهل آسمان‏ها و زمین بدهد نجات یابند بدان: ۱- قول خدا عز و جل (۲۲۲ سوره بقره): «به راستی خدا دوست دارد توبه‏کنندگان را و دوست دارد پاکیزه‏ها را»، هر که خدا را دوست دارد هرگز او را عذاب نکند. ۲- قول او (۷ سوره مؤمن): «آن کسانی که عرش را به دوش بر می‏دارند و آن کسانی که در گرد عرش باشند همه تسبیح گویند به حمد و ستایش پروردگار خود و آمرزش جویند برای کسانی که گرویدند. پروردگارا رحمت و دانشت همه چیز را فرا دارد بیامرز برای آن کسانی که توبه کردند و از راه تو پیروی نمودند و آنها را از عذاب دوزخ نگهدار (۸) پروردگارا و آنها را در آور به بهشت عدنی که بدانها وعده دادی با هر که شایسته باشد از پدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان زیرا توئی عزیز و حکیم (۹) و بر کنار دار آنها را از بدکرداریها و هر که را نگهداری از بدکرداریها در آن روز محققاً به او مهر ورزیدی و این است آن کامروائی بزرگ». ۳- قول او (۶۸ سوره فرقان): «و آن کسانی که نخوانند به همراه خدا معبود دیگری و نکشند نفسی را که خدا حرام کرده است جز به حق و درستی و زنا نکنند و هر که چنین کند گرفتار گناه باشد (۶۹) و عذابش دو چندان باشد در روز قیامت و به خواری در آن جاویدان بماند (۷۰) جز آنکه توبه کند و به گرود و کار شایسته کند و آنانند که خدا بدکرداریهای آنها را به خوش کرداری بدل کند و خدا آمرزنده و مهربان است». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۶۵ ابن ابی عمیر از برخی از اصحاب در حدیثی مرفوع (که سندش بمعصوم علیه السّلام رسد) حدیث کرده که فرمود: خدای عز و جل به توبه‏کنندگان سه خصلت داده است که اگر یکی از آنها را بتمامی اهل آسمانها و زمین بدهد بسبب آن همگی نجات یابند. (یکی این بشارت و نویدی است که بآنان داده در) گفتارش: «همانا خداوند دوست دارد. توبه‏کنندگان را و دوست دارد پاکیزگی‏جویان را» (سوره بقره آیه ۲۲۲) پس هر که خدا او را دوست دارد عذابش نکند. (دیگر) گفتار اوست (که فرماید): «آن کسانی که بردارند عرش را و آنان که گرد آنند، تسبیح گویند بستایش پروردگار خویش و ایمان آورند بدو و آمرزش خواهند برای آنان که ایمان آوردند، پروردگارا فرا گرفتی همه چیز را برحمت و دانش پس بیامرز آنان که توبه کردند و پیروی کردند راه تو را، و آنها را از عذاب دوزخ باز دار. پروردگارا و در آور ایشان را ببهشتهای جاودانی که نوید دادی بایشان و هر که شایسته باشد از پدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان زیرا که توئی همانا عزیز و حکیم. و دور ساز ایشان را از بدیها و آن را که از بدیها دور ساختی در آن روز همانا باو مهر ورزیدی و این است آن رستگاری بزرگ» (سوره مؤمن آیه‏های ۷ و ۸ و ۹). و دیگر گفتار او عز و جل است: «و آنان که نخوانند با خدا معبود دیگری، و نکشتند تنی را که حرام کرد خدا جز بحق، و زنا نکنند و هر که چنین کند گرفتار کیفر شود. افزوده شود برای او عذاب در روز قیامت و جاودان ماند در آن سرافکنده. مگر آنکه توبه کند و ایمان آرد و کردار شایسته کند پس آنانند که خداوند تبدیل کند بدیهایشان را بخوبیها و خدا آمرزنده و مهربان است» (سوره فرقان آیه‏های ۶۸ و ۶۹ و ۷۰). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۲۵ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از بعضی از اصحاب ما روایت کرده و آن را مرفوع ساخته و گفته است که: «به درستی که خدای- تبارک و تعالی- توبه‏کاران را سه خصلت عطا فرموده، که اگر یک خصلت از آنها را به همه اهل آسمان‏ها و زمین عطا می‏فرمود، هر آینه به همان یک خصلت نجات می‏یافتند. و آنها، قول خدای عز و جل است که: «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» «۱»؛ پس هر که خدای- تعالی- او را دوست دارد، او را عذاب نکند. و قول آن جناب که می‏فرماید: «الَّذِینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِینَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِیلَکَ وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحِیمِ* رَبَّنا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِی وَعَدْتَهُمْ وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّیَّاتِهِمْ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ* وَ قِهِمُ السَّیِّئاتِ وَ مَنْ تَقِ السَّیِّئاتِ یَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ» «۲»؛ یعنی: «آنان که برمی‏دارند عرش خدا را، و کسانی که در گرداگرد آنند از کروبیّان، که همیشه به طواف آن مشغول‏اند، تسبیح می‏کنند به ستایش پروردگار خویش، و تصدیق می‏کنند به ربوبیّت و وحدانیّت آن جناب، و طلب آمرزش می‏کنند از برای کسانی که ایمان آورده‏اند، (و استغفار ایشان به این طریق است که از روی نیاز می‏گویند:) پروردگارا! فرا گرفته هر چیزی را از روی بخشش و دانش (یعنی رحمت و علمت به همه چیز رسیده) __________________________________________________ (۱). توبه، ۲۲۲. (۲). غافر، ۷- ۹. پس بیامرز کسانی را که توبه کردند و پیروی نمودند راه توبه را، که طریق ایمان است، و نگاه دار ایشان را از عذاب آتش سوزان. پروردگارا! و درآور ایشان را در بوستان‏هایی با اقامتگاه بهشت دائمت، آن بوستان‏ها که وعده داده‏ای ایشان را. و نیز درآور در آن با ایشان، کسانی را که شایسته باشند از پدران ایشان و زنان ایشان و فرزندان ایشان. به درستی که تویی غالب دانا، که از هیچ مقدوری عاجز نشوی، و هر چه کنی، بر وفق حکمت و مصلحت باشد. و نگاه دار ایشان را از بدی‏ها و از عقوبت آنها. و هر که را که نگاه داری از عقوبت بدی‏ها در روز جزا، پس به حقیقت که رحم کرده‏ای او را (و به روضه رضوان رسانیده‏ای، یا هر که را نگاه داری از گناهان در دار دنیا، رحم کرده‏ای او را)، و آن نگاهداری تو، فیروزی بزرگ و ظفری بزرگوار است». و قول آن جناب عز و جل: «وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا یَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا یَزْنُونَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ یَلْقَ أَثاماً* یُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ یَخْلُدْ فِیهِ مُهاناً* إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً» «۱»؛ یعنی: «و بندگان خداوند بسیار مهربان، آنانند که نمی‏خوانند و نمی‏پرستند با خدا، خدای دیگر را، و نمی‏کشند تنی را که خدا کشتن آن را حرام گردانیده، مگر به حقّ و موجبات کشتن، و زنا نمی‏کنند». و ترجمه بعضی از باقی‏مانده گذشت، و ترجمه تتمّه این است که: «مگر آن کس که توبه کند و ایمان آورد، و بکند کاری را که شایسته باشد؛ پس آن گروه، بدل می‏کند خدا بدی‏های ایشان را که گناهان است، به خوبی‏ها (یعنی ثواب‏ها). و خدا آمرزنده و بخشنده بود و خواهد بود». __________________________________________________ (۱). فرقان، ۶۸- ۷۰.