الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۰۵

ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن ابن فضال عن ثعلبه بن ميمون عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۱۵ از ابی بصیر، گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از قول خدا عز و جل (۲۰۲ سوره اعراف): «و چون یک شیطان دوره گرد بدانها ساید یادآور شوند و به ناگاه چشم خود را باز کنند» فرمود: او بنده‏ای است که آهنگ گناه کند و سپس یادآور خدا شود و خودداری کند و این است قول او «یادآور شوند به ناگاه بینا گردند». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۶۷ ابو بصیر گوید: از حضرت صادق علیه السّلام از تفسیر گفتار خدای عز و جل پرسیدم (که فرماید: همانا آنان که پرهیزگاری کردند) «هر گاه شیطان رهگذری خود را بدانها ساید یاد آور شوند و بناگاه بینا شوند» (سوره اعراف آیه ۲۰۱) فرمود: او بنده‏ای است که آهنگ گناه کند سپس یاد آور از خدا شود و خود داری کند، پس اینست گفتارش (که فرماید): «یاد آور شوند و بناگاه بینا شوند». محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۲۹ ابو علی اشعری، از محمد بن عبد الجبّار، از ابن فضّال، از ثعلبة بن میمون، از ابو بصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت را سؤال کردم از قول خدای عز و جل: «إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّیْطانِ تَذَکَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ» «۲»؛ یعنی: «به درستی که آنان که پرهیز کردند، چون برسد ایشان را وسوسه و مکری از جانب شیطان، که در خاطرها فرود آید و به گرد آن در آید، پند گیرند و خدا را یاد کنند؛ پس ناگاه ایشان بینایان باشند، که راه حق و صواب را ببینند». و حضرت فرمود که: «مراد از آن، بنده‏ای است که قصد گناه می‏کند، بعد از آن، متذکّر می‏شود و به این سبب باز می‏ایستد. و این، معنی قول آن جناب است که فرموده: «تَذَکَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ»». __________________________________________________ (۲). اعراف، ۲۰۱.