الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۰۶

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن عمر بن اذينه عن ابي عبيده الحذا قال سمعت ابا جعفر ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۱۵ از ابی عبیده حذاء، گوید: شنیدم امام باقر (ع) می‏فرمود: راستی خدا تعالی به توبه و بازگشت بنده خود، شادتر باشد از مردی که در شبِ تار، شتر و توشه خود را گم کرده باشد و آن را به دست آورد و بجوید، خدا به توبه بنده خود از این راحله جسته خود شادتر است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۶۷ ابو عبیده حذاء گوید: شنیدم از حضرت باقر علیه السّلام که میفرمود: همانا خدای تعالی بتوبه (و بازگشت) بنده خود فرحناک‏تر است از مردی که در شب تاری شتر و توشه خود را گم کند و آنها را بیابد، پس خدا بتوبه بنده‏اش از چنین مردی در آن حال که راحله گم شده را پیدا کند شادتر است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۲۹ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از عمر بن اذینه، از ابو عبیده روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام محمد باقر علیه السلام که می‏فرمود: «به درستی که خدای عز و جل سخت‏تر است از روی شادی به توبه بنده خویش، از مردی که شترِ سواری و توشه‏دان (یعنی سفره) خود را در شب تاری گم کرده باشد، بعد از آن، آن را بیابد؛ پس به درستی که خدا سخت‏تر است از روی شادی به توبه بنده خود، از این مرد، به راحله خودش، در هنگامی که آن را بیابد».