الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۲۶

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن ابي ايوب عن محمد بن مسلم عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۲۹ از محمد بن مسلم، گوید: به امام صادق (ع) گفتم: بفرمائید تفسیر قول خدا عز و جل را (۳۳ سوره نجم): «آن کسانی که کناره می‏کنند از گناهان کبیره و هرزگیها جز لمم»، فرمود: لمم: آن گناهی است که شخص بدان دست آلاید و سپس تا خدا خواهد از آن دست بدارد و باز بدان دست آلاید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۷۵ محمد بن مسلم گوید: بحضرت صادق علیه السّلام عرضکردم: آیا (تفسیر) گفتار خدای عز و جل‏ نزد شما چیست (که فرماید): «آنان که دوری گزینند از گناهان بزرگ و ناشایسته‏ها جز لمم» (سوره نجم آیه ۳۲)؟ فرمود: لمم گناهی است که شخص بدان دست زند، سپس تا خدا خواهد (مدتی) خودداری کند و باز دوباره بدان دست زند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۴۱ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از ابو ایّوب، از محمد بن مسلم، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: به آن حضرت عرض کردم که: مرا خبر دهد از قول خدای عز و جل: «الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ» «۲»؛ یعنی: «نیکوکاران، آنانند که اجتناب می‏کنند از بزرگ‏های از گناه (یعنی از گناهان بزرگ به یک سو می‏شوند) و از فاحشه‏ها، و آنچه زشت باشد، مگر آنچه صغیر و خُرد باشد» (چه گناه صغیره، تا به حدّ اصرار نرسیده، آمرزیده است). و حضرت فرمود که: «آن گناهی است که مردی آن را به عمل می‏آورد؛ پس آن مقدار که خدا خواهد، درنگ می‏کند، بعد از آن، آن را به عمل می‏آورد». ( ۲). نجم، ۳۲.