→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۷۲۳

حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ مَا يَجِبُ مِنْ ذِکْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي کُلِّ مَجْلِس‏

کتاب الدعاء · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن ابن محبوب عن عبد الله بن سنان عن ابي حمزه الثمالي عن ابي جعفر ع قال :

مَكْتُوبٌ فِي‏ اَلتَّوْرَاةِ اَلَّتِي لَمْ تُغَيَّرْ أَنَ‏ مُوسَى ع‏ سَأَلَ رَبَّهُ فَقَالَ يَا رَبِّ أَ قَرِيبٌ أَنْتَ مِنِّي فَأُنَاجِيَكَ أَمْ بَعِيدٌ فَأُنَادِيَكَ فَأَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ يَا مُوسَى‏ أَنَا جَلِيسُ مَنْ ذَكَرَنِي فَقَالَ‏ مُوسَى‏ فَمَنْ فِي سِتْرِكَ‏ يَوْمَ لاَ سِتْرَ إِلاَّ سِتْرُكَ فَقَالَ اَلَّذِينَ يَذْكُرُونَنِي فَأَذْكُرُهُمْ وَ يَتَحَابُّونَ‏ فِيَ‏ فَأُحِبُّهُمْ فَأُولَئِكَ اَلَّذِينَ إِذَا أَرَدْتُ أَنْ أُصِيبَ أَهْلَ اَلْأَرْضِ بِسُوءٍ ذَكَرْتُهُمْ فَدَفَعْتُ عَنْهُمْ بِهِمْ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۹۵ از ابی حمزه ثمالی، از امام باقر (ع) فرمود: در توراتی که تحریف نشده است نوشته است که: موسی (ع) از پروردگارش در خواستی کرد، عرض کرد: پروردگارا! تو نزدیکی به من، تا با تو راز گویم؟ یا دوری تا به تو فریاد کنم؟ خدا عز و جل به او وحی کرد: ای موسی! من همنشین هر آن کسم که مرا یاد کند، پس موسی عرض کرد: کیست در پناه تو روزی که جز پناهت پناهی نیست. فرمود: آن کسانی که مرا یاد می‏کنند و من هم آنها را یاد می‏کنم و در راه من با هم دوستی می‏کنند و من هم آنها را دوست می‏دارم، آنانند که چون خواهم به مردم روی زمین بلا و بدی برسانم برای خاطر آنان از همه آنان دفاع می‏کنم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۵۵ و نیز آن حضرت علیه السّلام فرمود: در آن توراتی که دست نخورده (و مانند این توراة فعلی که تحریف شده نیست) نوشته است که موسی علیه السّلام از خداوند پرسشی کرده عرضکرد: پروردگارا آیا تو بمن نزدیکی تا با تو آهسته راز گویم یا از من دوری تا فریادت کنم؟ خدای عز و جل باو وحی فرمود: ای موسی من همنشین آن کسم که مرا یاد کند، موسی عرضکرد: کیست که در پناه تو است روزی که پناهی جز پناه تو نیست؟ فرمود: آنان که مرا یاد کنند پس من نیز آنها را یاد کنم، و در راه من (یا بخاطر خشنودی من) با هم دوستی کنند، پس من نیز آنها را دوست دارم، اینهایند که چون خواهم بأهل زمین بلا و بدی برسانم یادشان کنم و بخاطر آنها آن بدی را از اهل زمین دفع کنم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۶۱ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از احمد بن محبوب، از عبداللَّه بن سنان، از ابوحمزه ثمالی، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «در توراتی که تغییر و تبدیلی در آن نشده، نوشته است که موسی علیه السلام از پروردگارش سؤال نمود و عرض کرد که: ای پروردگار من! آیا تو به من نزدیکی که با تو مناجات کنم و راز گویم، یا دوری که تو را آواز دهم؟ پس خدای- تعالی- به سوی او وحی فرمود که: ای موسی! من همنشین آنم که مرا یاد کند. موسی علیه السلام عرض کرد: پس در روزی که هیچ پرده‏ای نیست، مگر پرده تو، کی در پرده تو است؟ فرمود: کسانی که مرا یاد می‏کنند و من ایشان را یاد می‏کنم، و در راه من با یکدیگر دوستی می‏نمایند و من ایشان را دوست می‏دارم. پس این گروه، آنانند که چون خواهم که بدی و ناخوشی را به اهل زمین برسانم، ایشان را یاد کنم و به واسطه ایشان، بدی را از اهل زمین دفع نمایم».

راویان